ത്വാഹാ
മലയാളം Translation with Arabic Quran Text
| മലയാളം | العربية |
|---|---|
| 1 ത്വാഹാ. | طه. ﴿1﴾ |
| 2 നിനക്ക് നാം ഖുര്ആന് അവതരിപ്പിച്ചുതന്നത് നീ കഷ്ടപ്പെടാന് വേണ്ടിയല്ല. | مَآ أَنزَلْنَا عَلَيْكَ ٱلْقُرْءَانَ لِتَشْقَىٰٓ. ﴿2﴾ |
| 3 ഭയപ്പെടുന്നവര്ക്ക് ഉല്ബോധനം നല്കാന് വേണ്ടി മാത്രമാണത്. | إِلَّا تَذْكِرَةًۭ لِّمَن يَخْشَىٰ. ﴿3﴾ |
| 4 ഭൂമിയും ഉന്നതമായ ആകാശങ്ങളും സൃഷ്ടിച്ചവന്റെ പക്കല് നിന്ന് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതത്രെ അത്. | تَنزِيلًۭا مِّمَّنْ خَلَقَ ٱلْأَرْضَ وَٱلسَّمَٰوَٰتِ ٱلْعُلَى. ﴿4﴾ |
| 5 പരമകാരുണികന് സിംഹാസനത്തിൽ ആരോഹണം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. | ٱلرَّحْمَٰنُ عَلَى ٱلْعَرْشِ ٱسْتَوَىٰ. ﴿5﴾ |
| 6 അവന്നുള്ളതാകുന്നു ആകാശങ്ങളിലുള്ളതും ഭൂമിയിലുള്ളതും, അവയ്ക്കിടയിലുള്ളതും, മണ്ണിനടിയിലുള്ളതുമെല്ലാം. | لَهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ ٱلثَّرَىٰ. ﴿6﴾ |
|
7
നീ വാക്ക് ഉച്ചത്തിലാക്കുകയാണെങ്കില് തീര്ച്ചയായും അവന് (അല്ലാഹു) രഹസ്യമായതും, അത്യന്തം നിഗൂഢമായതും അറിയും (എന്ന് നീ മനസ്സിലാക്കുക).(1)
1) അല്ലാഹുവെ കേള്പ്പിക്കാന് വേണ്ടി പ്രാര്ത്ഥനയോ ഖുര്ആന് പാരായണമോ ഉച്ചത്തിലാക്കേണ്ടതില്ല. കാരണം, അല്ലാഹു ഏതു ശബ്ദവും കേള്ക്കുന്നവനാണ്. എന്നാല് ശബ്ദമുയര്ത്തി ചൊല്ലാന് അല്ലാഹു നിര്ദേശിച്ച കാര്യങ്ങള് അങ്ങനെ തന്നെ ചൊല്ലണം. അതില് നമുക്കറിയാത്ത എന്തെങ്കിലും യുക്തി അടങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകും.
|
وَإِن تَجْهَرْ بِٱلْقَوْلِ فَإِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلسِّرَّ وَأَخْفَى. ﴿7﴾ |
| 8 അല്ലാഹു - അവനല്ലാതെ ആരാധനക്കർഹനായി മറ്റാരുമില്ല. അവന്റെതാകുന്നു ഏറ്റവും ഉല്കൃഷ്ടമായ നാമങ്ങള്. | ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ لَهُ ٱلْأَسْمَآءُ ٱلْحُسْنَىٰ. ﴿8﴾ |
| 9 മൂസായുടെ വര്ത്തമാനം നിനക്ക് വന്നുകിട്ടിയോ? | وَهَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ. ﴿9﴾ |
|
10
അതായത് അദ്ദേഹം ഒരു തീ കണ്ട സന്ദര്ഭം.(2) അപ്പോള് തന്റെ കുടുംബത്തോട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: നിങ്ങള് നില്ക്കൂ; ഞാന് ഒരു തീ കണ്ടിരിക്കുന്നു. ഞാന് അതില് നിന്ന് കത്തിച്ചെടുത്തുകൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ അടുത്ത് വന്നേക്കാം. അല്ലെങ്കില് തീയുടെ അടുത്ത് വല്ല വഴികാട്ടിയെയും ഞാന് കണ്ടേക്കും.
2) മദ്യനില് കുറെകാലം കഴിച്ചുകൂട്ടിയശേഷം സ്വദേശമായ ഈജിപ്തിലേക്ക് മടങ്ങുന്ന വഴിയില് സീനാ താഴ്വരയില് വെച്ചാണ് മൂസാ നബി (عليه السلام) തീ കണ്ടത്.
|
إِذْ رَءَا نَارًۭا فَقَالَ لِأَهْلِهِ ٱمْكُثُوٓا۟ إِنِّىٓ ءَانَسْتُ نَارًۭا لَّعَلِّىٓ ءَاتِيكُم مِّنْهَا بِقَبَسٍ أَوْ أَجِدُ عَلَى ٱلنَّارِ هُدًۭى. ﴿10﴾ |
|
11
അങ്ങനെ അദ്ദേഹം അതിനടുത്ത് ചെന്നപ്പോള് (ഇപ്രകാരം) വിളിച്ചുപറയപ്പെട്ടു(3) ഹേ; മൂസാ.
3) മൂസാ നബി(عليه السلام)ക്ക് അല്ലാഹുവില് നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന ആദ്യ സന്ദേശമത്രെ ഇത്.
|
فَلَمَّآ أَتَىٰهَا نُودِىَ يَٰمُوسَىٰٓ. ﴿11﴾ |
| 12 തീര്ച്ചയായും ഞാനാണ് നിന്റെ രക്ഷിതാവ്. അതിനാല് നീ നിന്റെ ചെരിപ്പുകള് അഴിച്ചുവെക്കുക. നീ ത്വുവാ എന്ന പരിശുദ്ധ താഴ്വരയിലാകുന്നു. | إِنِّىٓ أَنَا۠ رَبُّكَ فَٱخْلَعْ نَعْلَيْكَ ۖ إِنَّكَ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًۭى. ﴿12﴾ |
| 13 ഞാന് നിന്നെ തെരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നു. അതിനാല് ബോധനം നല്കപ്പെടുന്നത് നീ ശ്രദ്ധിച്ച് കേട്ടുകൊള്ളുക. | وَأَنَا ٱخْتَرْتُكَ فَٱسْتَمِعْ لِمَا يُوحَىٰٓ. ﴿13﴾ |
| 14 തീര്ച്ചയായും ഞാനാകുന്നു അല്ലാഹു. ഞാനല്ലാതെ ആരാധനക്കർഹനായി മറ്റാരുമില്ല. അതിനാല് എന്നെ നീ ആരാധിക്കുകയും, എന്നെ ഓര്മിക്കുന്നതിനായി നമസ്കാരം മുറപോലെ നിര്വഹിക്കുകയും ചെയ്യുക. | إِنَّنِىٓ أَنَا ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱعْبُدْنِى وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ لِذِكْرِىٓ. ﴿14﴾ |
| 15 തീര്ച്ചയായും അന്ത്യസമയം വരികതന്നെ ചെയ്യും. ഓരോ വ്യക്തിക്കും താന് പ്രയത്നിക്കുന്നതിനനുസൃതമായി പ്രതിഫലം നല്കപ്പെടാന് വേണ്ടി ഞാനത് ഗോപ്യമാക്കി വെച്ചേക്കാം. | إِنَّ ٱلسَّاعَةَ ءَاتِيَةٌ أَكَادُ أُخْفِيهَا لِتُجْزَىٰ كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا تَسْعَىٰ. ﴿15﴾ |
| 16 ആകയാല് അതില് (അന്ത്യസമയത്തില്) വിശ്വസിക്കാതിരിക്കുകയും തന്നിഷ്ടത്തെ പിന്പറ്റുകയും ചെയ്തവര് അതില് (വിശ്വസിക്കുന്നതില്) നിന്ന് നിന്നെ തടയാതിരിക്കട്ടെ. അങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്ന പക്ഷം നീയും നാശമടയുന്നതാണ്. | فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَن لَّا يُؤْمِنُ بِهَا وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ فَتَرْدَىٰ. ﴿16﴾ |
| 17 (അല്ലാഹു പറഞ്ഞു:) ഹേ; മൂസാ, നിന്റെ വലതുകയ്യിലുള്ള ആ വസ്തു എന്താകുന്നു? | وَمَا تِلْكَ بِيَمِينِكَ يَٰمُوسَىٰ. ﴿17﴾ |
| 18 അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: ഇത് എന്റെ വടിയാകുന്നു. ഞാനതിന്മേല് ഊന്നി നില്ക്കുകയും, അത് കൊണ്ട് എന്റെ ആടുകള്ക്ക് (ഇല) അടിച്ചുവീഴ്ത്തിക്കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് വേറെയും ഉപയോഗങ്ങളുണ്ട്. | قَالَ هِىَ عَصَاىَ أَتَوَكَّؤُا۟ عَلَيْهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَىٰ غَنَمِى وَلِىَ فِيهَا مَـَٔارِبُ أُخْرَىٰ. ﴿18﴾ |
| 19 അവന് (അല്ലാഹു) പറഞ്ഞു: ഹേ; മൂസാ, നീ ആ വടി താഴെയിടൂ. | قَالَ أَلْقِهَا يَٰمُوسَىٰ. ﴿19﴾ |
| 20 അദ്ദേഹം അത് താഴെയിട്ടു. അപ്പോഴതാ അത് ഒരു പാമ്പായി ഓടുന്നു. | فَأَلْقَىٰهَا فَإِذَا هِىَ حَيَّةٌۭ تَسْعَىٰ. ﴿20﴾ |
| 21 അവന് പറഞ്ഞു: അതിനെ നീ പിടിച്ചുകൊള്ളുക. നീ പേടിക്കേണ്ട. നാം അതിനെ അതിന്റെ ആദ്യസ്ഥിതിയിലേക്ക് തന്നെ മടക്കുന്നതാണ്. | قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْ ۖ سَنُعِيدُهَا سِيرَتَهَا ٱلْأُولَىٰ. ﴿21﴾ |
| 22 നീ നിന്റെ കൈ കക്ഷത്തിലേക്ക് ചേര്ത്തുപിടിക്കുക. യാതൊരു ദൂഷ്യവും കൂടാതെ തെളിഞ്ഞ വെള്ളനിറമുള്ളതായി അത് പുറത്ത് വരുന്നതാണ്. അത് മറ്റൊരു ദൃഷ്ടാന്തമത്രെ. | وَٱضْمُمْ يَدَكَ إِلَىٰ جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَآءَ مِنْ غَيْرِ سُوٓءٍ ءَايَةً أُخْرَىٰ. ﴿22﴾ |
|
23
നമ്മുടെ മഹത്തായ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളില് ചിലത് നിനക്ക് നം കാണിച്ചുതരുവാന് വേണ്ടിയത്രെ അത്.(4)
4) ഒരു പ്രവാചകനെന്ന നിലയില് അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന് കാണിച്ചുകൊടുക്കുന്ന മഹത്തായ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളുടെ ഭാഗമത്രെ വടിയും കൈയും.
|
لِنُرِيَكَ مِنْ ءَايَٰتِنَا ٱلْكُبْرَى. ﴿23﴾ |
| 24 നീ ഫിര്ഔന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകുക. തീര്ച്ചയായും അവന് അതിക്രമകാരിയായിരിക്കുന്നു. | ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ. ﴿24﴾ |
| 25 അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: എന്റെ രക്ഷിതാവേ, നീ എനിക്ക് ഹൃദയവിശാലത നല്കേണമേ. | قَالَ رَبِّ ٱشْرَحْ لِى صَدْرِى. ﴿25﴾ |
| 26 എനിക്ക് എന്റെ കാര്യം നീ എളുപ്പമാക്കിത്തരേണമേ. | وَيَسِّرْ لِىٓ أَمْرِى. ﴿26﴾ |
|
27
എന്റെ നാവില് നിന്ന് നീ കെട്ടഴിച്ചുതരേണമേ.(5)
5) മൂസാ നബി(عليه السلام)ക്ക് വിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് ഒഴിവായി കിട്ടുവാന് വേണ്ടിയാണ് അദ്ദേഹം പ്രാര്ഥിച്ചത്.
|
وَٱحْلُلْ عُقْدَةًۭ مِّن لِّسَانِى. ﴿27﴾ |
| 28 ജനങ്ങള് എന്റെ സംസാരം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതിന്. | يَفْقَهُوا۟ قَوْلِى. ﴿28﴾ |
| 29 എന്റെ കുടുംബത്തില് നിന്ന് എനിക്ക് ഒരു സഹായിയെ നീ ഏര്പെടുത്തുകയും ചെയ്യേണമേ. | وَٱجْعَل لِّى وَزِيرًۭا مِّنْ أَهْلِى. ﴿29﴾ |
| 30 അതായത് എന്റെ സഹോദരന് ഹാറൂനെ. | هَٰرُونَ أَخِى. ﴿30﴾ |
| 31 അവന് മുഖേന എന്റെ ശക്തി നീ ദൃഢമാക്കേണമേ. | ٱشْدُدْ بِهِۦٓ أَزْرِى. ﴿31﴾ |
| 32 എന്റെ കാര്യത്തില് അവനെ നീ പങ്കാളിയാക്കുകയും ചെയ്യേണമേ. | وَأَشْرِكْهُ فِىٓ أَمْرِى. ﴿32﴾ |
| 33 ഞങ്ങള് ധാരാളമായി നിന്റെ പരിശുദ്ധിയെ വാഴ്ത്തുവാൻ വേണ്ടി. | كَىْ نُسَبِّحَكَ كَثِيرًۭا. ﴿33﴾ |
| 34 ധാരാളമായി നിന്നെ ഞങ്ങള് സ്മരിക്കുവാനും വേണ്ടി. | وَنَذْكُرَكَ كَثِيرًا. ﴿34﴾ |
| 35 തീര്ച്ചയായും നീ ഞങ്ങളെപ്പറ്റി കണ്ടറിയുന്നവനാകുന്നു. | إِنَّكَ كُنتَ بِنَا بَصِيرًۭا. ﴿35﴾ |
| 36 അവന് (അല്ലാഹു) പറഞ്ഞു: ഹേ; മൂസാ, നീ ചോദിച്ചത് നിനക്ക് നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. | قَالَ قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يَٰمُوسَىٰ. ﴿36﴾ |
| 37 മറ്റൊരിക്കലും നിനക്ക് നാം അനുഗ്രഹം ചെയ്തുതന്നിട്ടുണ്ട്. | وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً أُخْرَىٰٓ. ﴿37﴾ |
| 38 അതായത് നിന്റെ മാതാവിന് ബോധനം നല്കപ്പെടേണ്ട കാര്യം നാം ബോധനം നല്കിയ സന്ദര്ഭത്തില്. | إِذْ أَوْحَيْنَآ إِلَىٰٓ أُمِّكَ مَا يُوحَىٰٓ. ﴿38﴾ |
|
39
നീ അവനെ (കുട്ടിയെ) പെട്ടിയിലാക്കിയിട്ട് നദിയിലിട്ടേക്കുക. നദി ആ പെട്ടി കരയില് തള്ളിക്കൊള്ളും. എനിക്കും അവന്നും ശത്രുവായിട്ടുള്ള ഒരാള് അവനെ എടുത്തുകൊള്ളും.(6) (ഹേ; മൂസാ,) എന്റെ പക്കല് നിന്നുള്ള സ്നേഹം നിന്റെ മേല് ഞാന് ഇട്ടുതരികയും ചെയ്തു. എന്റെ നോട്ടത്തിലായിക്കൊണ്ട് നീ വളര്ത്തിയെടുക്കപ്പെടാന് വേണ്ടിയും കൂടിയാണത്.
6) ഇസ്രായീല് വംശത്തില് പിറക്കുന്ന ആണ്കുഞ്ഞുങ്ങളെ മുഴുവന് കൊന്നുകളയാന് ഫിര്ഔന് (ഫറോവ ചക്രവര്ത്തി) ഉത്തരവിട്ടിരുന്നു. എന്നാല് ഇസ്രായീല്യരുടെ വിമോചകനും, അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രവാചകനുമായ മൂസാ നബി(عليه السلام) ശത്രുവിന്റെ കൊട്ടാരത്തില് വെച്ചുതന്നെ വളര്ത്തിയെടുക്കപ്പെടണമെന്നായിരുന്നു അല്ലാഹുവിന്റെ വിധി. അതു നടപ്പിലാക്കാന് വേണ്ടി അല്ലാഹു സ്വീകരിച്ച തന്ത്രമത്രെ മൂസാ നബി(عليه السلام) ജനിച്ച ഉടനെ ഒരു പെട്ടിയിലാക്കി നദിയിലെറിയാന് മാതാവിന് നല്കിയ നിര്ദേശം.
|
أَنِ ٱقْذِفِيهِ فِى ٱلتَّابُوتِ فَٱقْذِفِيهِ فِى ٱلْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ ٱلْيَمُّ بِٱلسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّۭ لِّى وَعَدُوٌّۭ لَّهُۥ ۚ وَأَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةًۭ مِّنِّى وَلِتُصْنَعَ عَلَىٰ عَيْنِىٓ. ﴿39﴾ |
| 40 നിന്റെ സഹോദരി നടന്നുചെല്ലുകയും 'ഇവന്റെ (കുട്ടിയുടെ) സംരക്ഷണമേല്ക്കാന് കഴിയുന്ന ഒരാളെപ്പറ്റി ഞാന് നിങ്ങള്ക്ക് അറിയിച്ചു തരട്ടെയോ' എന്ന് പറയുകയും ചെയ്യുന്ന സന്ദര്ഭം (ശ്രദ്ധേയമാകുന്നു.) അങ്ങനെ നിന്റെ മാതാവിങ്കലേക്ക് തന്നെ നിന്നെ നാം തിരിച്ചേല്പിച്ചു. അവളുടെ കണ്കുളിര്ക്കുവാനും, അവള് ദുഃഖിക്കാതിരിക്കുവാനും വേണ്ടി. നീ ഒരാളെ കൊല്ലുകയുണ്ടായി. എന്നിട്ട് (അതു സംബന്ധിച്ച്) മനഃക്ലേശത്തില് നിന്ന് നിന്നെ നാം രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. പല പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെയും നിന്നെ നാം പരീക്ഷിക്കുകയുണ്ടായി. അങ്ങനെ മദ്യൻകാരുടെ കൂട്ടത്തില് കൊല്ലങ്ങളോളം നീ താമസിച്ചു. പിന്നീട് ഹേ; മൂസാ, നീ (എന്റെ) ഒരു നിശ്ചയപ്രകാരം ഇതാ വന്നിരിക്കുന്നു. | إِذْ تَمْشِىٓ أُخْتُكَ فَتَقُولُ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَىٰ مَن يَكْفُلُهُۥ ۖ فَرَجَعْنَٰكَ إِلَىٰٓ أُمِّكَ كَىْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ ۚ وَقَتَلْتَ نَفْسًۭا فَنَجَّيْنَٰكَ مِنَ ٱلْغَمِّ وَفَتَنَّٰكَ فُتُونًۭا ۚ فَلَبِثْتَ سِنِينَ فِىٓ أَهْلِ مَدْيَنَ ثُمَّ جِئْتَ عَلَىٰ قَدَرٍۢ يَٰمُوسَىٰ. ﴿40﴾ |
| 41 എന്റെ സ്വന്തം കാര്യത്തിനായി നിന്നെ ഞാന് വളര്ത്തിയെടുത്തിരിക്കുന്നു. | وَٱصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِى. ﴿41﴾ |
| 42 എന്റെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളുമായി നീയും നിന്റെ സഹോദരനും പോയിക്കൊള്ളുക. എന്നെ സ്മരിക്കുന്നതില് നിങ്ങള് അമാന്തിക്കരുത്. | ٱذْهَبْ أَنتَ وَأَخُوكَ بِـَٔايَٰتِى وَلَا تَنِيَا فِى ذِكْرِى. ﴿42﴾ |
| 43 നിങ്ങള് രണ്ടുപേരും ഫിര്ഔന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകുക. തീര്ച്ചയായും അവന് അതിക്രമകാരിയായിരിക്കുന്നു. | ٱذْهَبَآ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ. ﴿43﴾ |
|
44
എന്നിട്ട് നിങ്ങള് അവനോട് സൗമ്യമായ വാക്ക് പറയുക.(7) അവന് ഒരു വേള ചിന്തിച്ചു മനസ്സിലാക്കിയേക്കാം. അല്ലെങ്കില് ഭയപ്പെട്ടുവെന്നു വരാം.
7) ഫിർഔൻ കടുത്ത ധിക്കാരിയായിരുന്നിട്ടും അവനോടുള്ള പ്രബോധനം സൗമ്യമായ വാക്കുകൊണ്ട് ആരംഭിക്കുവാൻ അല്ലാഹു ഉണർത്തുന്നു.
|
فَقُولَا لَهُۥ قَوْلًۭا لَّيِّنًۭا لَّعَلَّهُۥ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشَىٰ. ﴿44﴾ |
| 45 അവര് രണ്ടുപേരും പറഞ്ഞു: ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, അവന് (ഫിര്ഔന്) ഞങ്ങളുടെ നേര്ക്ക് എടുത്തുചാടുകയോ, അതിക്രമം കാണിക്കുകയോ ചെയ്യുമെന്ന് ഞങ്ങൾ ഭയപ്പെടുന്നു. | قَالَا رَبَّنَآ إِنَّنَا نَخَافُ أَن يَفْرُطَ عَلَيْنَآ أَوْ أَن يَطْغَىٰ. ﴿45﴾ |
| 46 അവന് (അല്ലാഹു) പറഞ്ഞു: നിങ്ങള് ഭയപ്പെടേണ്ട. തീര്ച്ചയായും ഞാന് നിങ്ങളുടെ ഇരുവരുടെയും കൂടെയുണ്ട്. ഞാന് കേള്ക്കുകയും കാണുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. | قَالَ لَا تَخَافَآ ۖ إِنَّنِى مَعَكُمَآ أَسْمَعُ وَأَرَىٰ. ﴿46﴾ |
| 47 അതിനാല് നിങ്ങള് ഇരുവരും അവന്റെ അടുത്ത് ചെന്നിട്ട് പറയുക: തീര്ച്ചയായും ഞങ്ങള് നിന്റെ രക്ഷിതാവിന്റെ ദൂതന്മാരാകുന്നു. അതിനാല് ഇസ്രായീല് സന്തതികളെ ഞങ്ങളുടെ കുടെ വിട്ടുതരണം. അവരെ മര്ദ്ദിക്കരുത്. നിന്റെയടുത്ത് ഞങ്ങള് വന്നിട്ടുള്ളത് നിന്റെ രക്ഷിതാവിങ്കല് നിന്നുള്ള ദൃഷ്ടാന്തവും കൊണ്ടാകുന്നു. സന്മാര്ഗം പിന്തുടര്ന്നവര്ക്കായിരിക്കും സമാധാനം. | فَأْتِيَاهُ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولَا رَبِّكَ فَأَرْسِلْ مَعَنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ وَلَا تُعَذِّبْهُمْ ۖ قَدْ جِئْنَٰكَ بِـَٔايَةٍۢ مِّن رَّبِّكَ ۖ وَٱلسَّلَٰمُ عَلَىٰ مَنِ ٱتَّبَعَ ٱلْهُدَىٰٓ. ﴿47﴾ |
| 48 നിഷേധിച്ചുതള്ളുകയും പിന്മാറിക്കളയുകയും ചെയ്തവര്ക്കാണ് ശിക്ഷയുള്ളതെന്ന് തീര്ച്ചയായും ഞങ്ങള്ക്ക് ബോധനം നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. | إِنَّا قَدْ أُوحِىَ إِلَيْنَآ أَنَّ ٱلْعَذَابَ عَلَىٰ مَن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ. ﴿48﴾ |
| 49 അവന് (ഫിര്ഔന്) ചോദിച്ചു: ഹേ; മൂസാ, അപ്പോള് ആരാണ് നിങ്ങളുടെ രണ്ടുപേരുടെയും രക്ഷിതാവ്? | قَالَ فَمَن رَّبُّكُمَا يَٰمُوسَىٰ. ﴿49﴾ |
|
50
അദ്ദേഹം (മൂസാ) പറഞ്ഞു: ഓരോ വസ്തുവിനും അതിന്റെ പ്രകൃതം നല്കുകയും, എന്നിട്ട് (അതിന്) വഴികാണിക്കുകയും(8) ചെയ്തവനാരോ അവനത്രെ ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവ്.
8) പരമാണു മുതല് നക്ഷത്ര സമൂഹങ്ങള് വരെയുള്ള പദാര്ഥത്തിൻ്റെ ഏതു രൂപവും കണിശമായ രൂപങ്ങളും കണിശമായ നിയമങ്ങളുമനുസരിച്ചാണ് വര്ത്തിക്കുന്നത്. എങ്ങും നിര്ണിതമായ ഭാവങ്ങള്, നിശ്ചിതമായ ചലനങ്ങള്. ഇതിനെല്ലാം മാർഗദർശനമേകിയവൻ അല്ലാഹുവാണ്.
|
قَالَ رَبُّنَا ٱلَّذِىٓ أَعْطَىٰ كُلَّ شَىْءٍ خَلْقَهُۥ ثُمَّ هَدَىٰ. ﴿50﴾ |
|
51
അവന് പറഞ്ഞു: അപ്പോള് മുന് തലമുറകളുടെ അവസ്ഥയെന്താണ്?(9)
9) യാഥാസ്ഥിതികത്വത്തിൻ്റെ തുരുപ്പ്ശീട്ടാണ് ഫിര്ഔന് ഇറക്കുന്നത്. അതെ, 'അപ്പോള് നമ്മുടെ പൂര്വപിതാക്കളൊക്കെ പിഴച്ചവരാണോ?' എന്നസ്ഥിരം പല്ലവി.
|
قَالَ فَمَا بَالُ ٱلْقُرُونِ ٱلْأُولَىٰ. ﴿51﴾ |
| 52 അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: അവരെ സംബന്ധിച്ചുള്ള അറിവ് എന്റെ രക്ഷിതാവിങ്കല് ഒരു രേഖയിലുണ്ട്. എന്റെ രക്ഷിതാവ് പിഴച്ചുപോവുകയില്ല. അവന് മറന്നുപോവുകയുമില്ല. | قَالَ عِلْمُهَا عِندَ رَبِّى فِى كِتَٰبٍۢ ۖ لَّا يَضِلُّ رَبِّى وَلَا يَنسَى. ﴿52﴾ |
| 53 നിങ്ങള്ക്കു വേണ്ടി ഭൂമിയെ തൊട്ടിലാക്കുകയും, നിങ്ങള്ക്ക് അതില് വഴികള് ഏര്പെടുത്തിത്തരികയും, ആകാശത്ത് നിന്ന് വെള്ളം ഇറക്കിത്തരികയും ചെയ്തവനത്രെ അവന്. അങ്ങനെ അത് (വെള്ളം) മൂലം വ്യത്യസ്ത തരത്തിലുള്ള സസ്യങ്ങളുടെ ജോടികള് നാം (അല്ലാഹു) ഉല്പാദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. | ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُمُ ٱلْأَرْضَ مَهْدًۭا وَسَلَكَ لَكُمْ فِيهَا سُبُلًۭا وَأَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَأَخْرَجْنَا بِهِۦٓ أَزْوَٰجًۭا مِّن نَّبَاتٍۢ شَتَّىٰ. ﴿53﴾ |
| 54 നിങ്ങള് തിന്നുകയും, നിങ്ങളുടെ കന്നുകാലികളെ മേയ്ക്കുകയും ചെയ്തുകൊള്ളുക. ബുദ്ധിമാന്മാര്ക്ക് അതില് ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളുണ്ട്. | كُلُوا۟ وَٱرْعَوْا۟ أَنْعَٰمَكُمْ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَٰتٍۢ لِّأُو۟لِى ٱلنُّهَىٰ. ﴿54﴾ |
| 55 അതില് (ഭൂമിയില്) നിന്നാണ് നിങ്ങളെ നാം സൃഷ്ടിച്ചത്. അതിലേക്ക് തന്നെ നിങ്ങളെ നാം മടക്കുന്നു. അതില് നിന്ന് തന്നെ നിങ്ങളെ മറ്റൊരു പ്രാവശ്യം നാം പുറത്തുകൊണ്ടുവരികയും ചെയ്യും. | ۞ مِنْهَا خَلَقْنَٰكُمْ وَفِيهَا نُعِيدُكُمْ وَمِنْهَا نُخْرِجُكُمْ تَارَةً أُخْرَىٰ. ﴿55﴾ |
| 56 നമ്മുടെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളോരോന്നും നാം അവന്ന് (ഫിര്ഔന്ന്) കാണിച്ചുകൊടുക്കുക തന്നെ ചെയ്തു. എന്നിട്ടും അവന് നിഷേധിച്ചു തള്ളുകയും നിരസിക്കുകയുമാണ് ചെയ്തത്. | وَلَقَدْ أَرَيْنَٰهُ ءَايَٰتِنَا كُلَّهَا فَكَذَّبَ وَأَبَىٰ. ﴿56﴾ |
| 57 അവന് പറഞ്ഞു: ഓ മൂസാ, നിന്റെ ജാലവിദ്യകൊണ്ട് ഞങ്ങളെ ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില് നിന്ന് പുറന്തള്ളാന് വേണ്ടിയാണോ നീ ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് വന്നിരിക്കുന്നത്? | قَالَ أَجِئْتَنَا لِتُخْرِجَنَا مِنْ أَرْضِنَا بِسِحْرِكَ يَٰمُوسَىٰ. ﴿57﴾ |
|
58
എന്നാല് ഇത് പോലെയുള്ള ജാലവിദ്യ തീര്ച്ചയായും ഞങ്ങള് നിന്റെ അടുത്ത് കൊണ്ട് വന്ന് കാണിക്കാം. അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങള്ക്കും നിനക്കുമിടയില് നീ ഒരു അവധി നിശ്ചയിക്കുക. ഞങ്ങളോ നീയോ അത് ലംഘിക്കാവുന്നതല്ല. മദ്ധ്യമമായ ഒരു സ്ഥലത്തായിരിക്കട്ടെ അത്.(10)
10) 'സിവാ' എന്നും 'സുവാ' എന്നും പാഠഭേദമുണ്ട്. 'മകാനന് സിവാ' എന്നാണെങ്കില് വേറെ സ്ഥലം എന്നര്ഥം. 'മകാനന് സുവാ' എന്നാണെങ്കില് 'ഇരുവിഭാഗത്തിനും ഒരുപോലെ സൗകര്യപ്രദമായ സ്ഥലം', 'നിരപ്പായ സ്ഥലം', 'ഇരുവിഭാഗത്തിനും സമ്മതമായ സ്ഥലം' എന്നൊക്കെ അര്ത്ഥമാക്കാവുന്നതാണ്.
|
فَلَنَأْتِيَنَّكَ بِسِحْرٍۢ مِّثْلِهِۦ فَٱجْعَلْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ مَوْعِدًۭا لَّا نُخْلِفُهُۥ نَحْنُ وَلَآ أَنتَ مَكَانًۭا سُوًۭى. ﴿58﴾ |
|
59
അദ്ദേഹം (മൂസാ) പറഞ്ഞു: നിങ്ങള്ക്കുള്ള അവധി ഉത്സവ ദിവസമാകുന്നു.(11) പൂര്വ്വാഹ്നത്തില് ജനങ്ങളെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടേണ്ടതാണ്.
11) ഒരേ സമയത്ത് പരമാവധി ആളുകള്ക്ക് ജാലവിദ്യക്കെതിരില് അല്ലാഹുവിൻ്റെ ദൃഷ്ടാന്തത്തിൻ്റെ ശക്തി തെളിയിച്ചു കാണിച്ചുകൊടുക്കാമല്ലോ എന്നുകരുതിയാണ് നാട്ടിലെ പൊതു ഉത്സവദിവസം മൂസാ (عليه السلام) തെരഞ്ഞെടുത്തത്.
|
قَالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ ٱلزِّينَةِ وَأَن يُحْشَرَ ٱلنَّاسُ ضُحًۭى. ﴿59﴾ |
| 60 എന്നിട്ട് ഫിര്ഔന് പിരിഞ്ഞുപോയി. തന്റെ തന്ത്രങ്ങള് സംഘടിപ്പിച്ചു. എന്നിട്ടവന് (നിശ്ചിത സമയത്ത്) വന്നു. | فَتَوَلَّىٰ فِرْعَوْنُ فَجَمَعَ كَيْدَهُۥ ثُمَّ أَتَىٰ. ﴿60﴾ |
| 61 മൂസാ അവരോട് പറഞ്ഞു: നിങ്ങള്ക്ക് നാശം! നിങ്ങള് അല്ലാഹുവിന്റെ പേരില് കള്ളം കെട്ടിച്ചമയ്ക്കരുത്. ഏതെങ്കിലും ഒരു ശിക്ഷ മുഖേന അവന് നിങ്ങളെ ഉന്മൂലനം ചെയ്തേക്കും. കള്ളം കെട്ടിച്ചമച്ചവനാരോ അവന് തീര്ച്ചയായും പരാജയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. | قَالَ لَهُم مُّوسَىٰ وَيْلَكُمْ لَا تَفْتَرُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًۭا فَيُسْحِتَكُم بِعَذَابٍۢ ۖ وَقَدْ خَابَ مَنِ ٱفْتَرَىٰ. ﴿61﴾ |
|
62
(ഇത് കേട്ടപ്പോള്) അവര് (ആളുകള്) തമ്മില് അവരുടെ കാര്യത്തില് ഭിന്നതയിലായി.(12) അവര് രഹസ്യസംഭാഷണത്തില് ഏര്പെടുകയും ചെയ്തു.
12) മൂസാ നബി(عليه السلام)യുടെ താക്കീത് കേട്ടപ്പോള് ചിലര്ക്ക് അദ്ദേഹത്തെ എതിര്ക്കുന്നതില് എതിരഭിപ്രായമുണ്ടായി. പക്ഷേ, അവസാനം ദുരഭിമാനം അവരെ യോജിപ്പിച്ചു.
|
فَتَنَٰزَعُوٓا۟ أَمْرَهُم بَيْنَهُمْ وَأَسَرُّوا۟ ٱلنَّجْوَىٰ. ﴿62﴾ |
| 63 (ചര്ച്ചയ്ക്ക് ശേഷം) അവര് പറഞ്ഞു: തീര്ച്ചയായും ഇവര് രണ്ടുപേരും ജാലവിദ്യക്കാര് തന്നെയാണ്. അവരുടെ ജാലവിദ്യകൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ നാട്ടില് നിന്ന് നിങ്ങളെ പുറന്തള്ളാനും നിങ്ങളുടെ മാതൃകാപരമായ മാര്ഗത്തെ നശിപ്പിച്ചുകളയാനും അവര് ഉദ്ദേശിക്കുന്നു. | قَالُوٓا۟ إِنْ هَٰذَٰنِ لَسَٰحِرَٰنِ يُرِيدَانِ أَن يُخْرِجَاكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِمَا وَيَذْهَبَا بِطَرِيقَتِكُمُ ٱلْمُثْلَىٰ. ﴿63﴾ |
| 64 അതിനാല് നിങ്ങളുടെ തന്ത്രം നിങ്ങള് ഏകകണ്ഠമായി തീരുമാനിക്കുകയും എന്നിട്ട് നിങ്ങള് ഒരൊറ്റ അണിയായി (രംഗത്ത്) വരുകയും ചെയ്യുക. മികവ് നേടിയവരാരോ അവരാണ് ഇന്ന് വിജയികളായിരിക്കുക. | فَأَجْمِعُوا۟ كَيْدَكُمْ ثُمَّ ٱئْتُوا۟ صَفًّۭا ۚ وَقَدْ أَفْلَحَ ٱلْيَوْمَ مَنِ ٱسْتَعْلَىٰ. ﴿64﴾ |
| 65 അവര് (ജാലവിദ്യക്കാര്) പറഞ്ഞു: ഹേ; മൂസാ, ഒന്നുകില് നീ ഇടുക. അല്ലെങ്കില് ഞങ്ങളാകാം ആദ്യമായി ഇടുന്നവര്. | قَالُوا۟ يَٰمُوسَىٰٓ إِمَّآ أَن تُلْقِىَ وَإِمَّآ أَن نَّكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَلْقَىٰ. ﴿65﴾ |
| 66 അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: അല്ല, നിങ്ങളിട്ട് കൊള്ളുക. അപ്പോഴതാ അവരുടെ ജാലവിദ്യ നിമിത്തം അവരുടെ കയറുകളും വടികളുമെല്ലാം ഓടുകയാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് തോന്നുന്നു. | قَالَ بَلْ أَلْقُوا۟ ۖ فَإِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ مِن سِحْرِهِمْ أَنَّهَا تَسْعَىٰ. ﴿66﴾ |
| 67 അപ്പോള് മൂസായ്ക്ക് തന്റെ മനസ്സില് ഒരു പേടി തോന്നി. | فَأَوْجَسَ فِى نَفْسِهِۦ خِيفَةًۭ مُّوسَىٰ. ﴿67﴾ |
| 68 നാം പറഞ്ഞു: പേടിക്കേണ്ട. തീര്ച്ചയായും നീ തന്നെയാണ് കൂടുതല് ഔന്നത്യം നേടുന്നവന്. | قُلْنَا لَا تَخَفْ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْأَعْلَىٰ. ﴿68﴾ |
| 69 നിന്റെ വലതുകയ്യിലുള്ളത് (വടി) നീ ഇട്ടേക്കുക. അവര് ഉണ്ടാക്കിയതെല്ലാം അത് വിഴുങ്ങിക്കൊള്ളും. അവരുണ്ടാക്കിയത് ജാലവിദ്യക്കാരന്റെ തന്ത്രം മാത്രമാണ്. ജാലവിദ്യക്കാരന് എവിടെച്ചെന്നാലും വിജയിയാവുകയില്ല. | وَأَلْقِ مَا فِى يَمِينِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوٓا۟ ۖ إِنَّمَا صَنَعُوا۟ كَيْدُ سَٰحِرٍۢ ۖ وَلَا يُفْلِحُ ٱلسَّاحِرُ حَيْثُ أَتَىٰ. ﴿69﴾ |
| 70 ഉടനെ ആ ജാലവിദ്യക്കാര് പ്രണമിച്ചുകൊണ്ട് താഴെ വീണു. അവര് പറഞ്ഞു: ഞങ്ങള് ഹാറൂന്റെയും മൂസായുടെയും രക്ഷിതാവില് വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു. | فَأُلْقِىَ ٱلسَّحَرَةُ سُجَّدًۭا قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِرَبِّ هَٰرُونَ وَمُوسَىٰ. ﴿70﴾ |
|
71
അവന് (ഫിര്ഔന്) പറഞ്ഞു: ഞാന് നിങ്ങള്ക്ക് സമ്മതം തരുന്നതിന് മുമ്പ് നിങ്ങള് അവനെ വിശ്വസിച്ച് കഴിഞ്ഞെന്നോ? തീര്ച്ചയായും നിങ്ങള്ക്ക് ജാലവിദ്യ പഠിപ്പിച്ചുതന്ന നിങ്ങളുടെ നേതാവ് തന്നെയാണവന്. ആകയാല് തീര്ച്ചയായും ഞാന് നിങ്ങളുടെ കൈകളും കാലുകളും എതിര്വശങ്ങളില് നിന്നായി മുറിച്ചുകളയുകയും, ഈന്തപ്പനത്തടികളില് നിങ്ങളെ ക്രൂശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്. ഞങ്ങളില് ആരാണ്(13) ഏറ്റവും കഠിനമായതും നീണ്ടുനില്ക്കുന്നതുമായ ശിക്ഷ നല്കുന്നവന് എന്ന് തീര്ച്ചയായും നിങ്ങള്ക്ക് മനസ്സിലാകുകയും ചെയ്യും.
13) ഞാനോ, മൂസയോ, ആരാണ് ഏറ്റവും കടുത്ത ശിക്ഷ നൽകുവാൻ കഴിവുള്ളവനെന്ന് നിങ്ങള്ക്ക് മനസ്സിലാകും എന്നര്ഥം.
|
قَالَ ءَامَنتُمْ لَهُۥ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِى عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحْرَ ۖ فَلَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَٰفٍۢ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ فِى جُذُوعِ ٱلنَّخْلِ وَلَتَعْلَمُنَّ أَيُّنَآ أَشَدُّ عَذَابًۭا وَأَبْقَىٰ. ﴿71﴾ |
| 72 അവര് പറഞ്ഞു: ഞങ്ങള്ക്ക് വന്നുകിട്ടിയ പ്രത്യക്ഷമായ തെളിവുകളെക്കാളും, ഞങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചവനെക്കാളും നിനക്ക് ഞങ്ങള് മുന്ഗണന നല്കുകയില്ല തന്നെ. അതിനാല് നീ വിധിക്കുന്നതെന്തോ അത് വിധിച്ചു കൊള്ളുക. ഈ ഐഹികജീവിതത്തില് മാത്രമേ നീ വിധിക്കുകയുള്ളൂ. | قَالُوا۟ لَن نُّؤْثِرَكَ عَلَىٰ مَا جَآءَنَا مِنَ ٱلْبَيِّنَٰتِ وَٱلَّذِى فَطَرَنَا ۖ فَٱقْضِ مَآ أَنتَ قَاضٍ ۖ إِنَّمَا تَقْضِى هَٰذِهِ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَآ. ﴿72﴾ |
|
73
ഞങ്ങള് ചെയ്ത പാപങ്ങളും, നീ ഞങ്ങളെ നിര്ബന്ധിച്ച് ചെയ്യിച്ച ജാലവിദ്യയും അവന് ഞങ്ങള്ക്ക് പൊറുത്തുതരേണ്ടതിനായി ഞങ്ങള് ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവില് വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു. അല്ലാഹുവാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമനും എന്നും നിലനില്ക്കുന്നവനും.(14)
14) 'ഏറ്റവും നല്ല പ്രതിഫലം നല്കുന്നവനും എന്നെന്നും നിലനില്ക്കുന്ന ശിക്ഷ നല്കുന്നവനും' എന്നും അര്ത്ഥമാക്കാവുന്നതാണ്.
|
إِنَّآ ءَامَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطَٰيَٰنَا وَمَآ أَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ ٱلسِّحْرِ ۗ وَٱللَّهُ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰٓ. ﴿73﴾ |
| 74 തീര്ച്ചയായും വല്ലവനും കുറ്റവാളിയായിക്കൊണ്ട് തന്റെ രക്ഷിതാവിന്റെ അടുത്ത് ചെല്ലുന്ന പക്ഷം അവന്നുള്ളത് നരകമത്രെ. അതിലവന് മരിക്കുകയില്ല. ജീവിക്കുകയുമില്ല. | إِنَّهُۥ مَن يَأْتِ رَبَّهُۥ مُجْرِمًۭا فَإِنَّ لَهُۥ جَهَنَّمَ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ. ﴿74﴾ |
| 75 സത്യവിശ്വാസിയായിക്കൊണ്ട് സല്കര്മ്മങ്ങള് പ്രവര്ത്തിച്ചിട്ടാണ് വല്ലവനും അവന്റെയടുത്ത് ചെല്ലുന്നതെങ്കില് അത്തരക്കാര്ക്കുള്ളതാകുന്നു ഉന്നതമായ പദവികള്. | وَمَن يَأْتِهِۦ مُؤْمِنًۭا قَدْ عَمِلَ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَأُو۟لَٰٓئِكَ لَهُمُ ٱلدَّرَجَٰتُ ٱلْعُلَىٰ. ﴿75﴾ |
| 76 അതായത് താഴ്ഭാഗത്തു കൂടി നദികള് ഒഴുകുന്ന, സ്ഥിരവാസത്തിനുള്ള സ്വര്ഗത്തോപ്പുകള്. അവരതില് നിത്യവാസികളായിരിക്കും. അതാണ് പരിശുദ്ധി നേടിയവര്ക്കുള്ള പ്രതിഫലം. | جَنَّٰتُ عَدْنٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَا ۚ وَذَٰلِكَ جَزَآءُ مَن تَزَكَّىٰ. ﴿76﴾ |
|
77
മൂസായ്ക്ക് നാം ഇപ്രകാരം ബോധനം നല്കുകയുണ്ടായി: എന്റെ ദാസന്മാരെയും കൊണ്ട് രാത്രിയില് നീ പോകുക. എന്നിട്ട് അവര്ക്ക് വേണ്ടി സമുദ്രത്തിലൂടെ ഒരു ഉണങ്ങിയ വഴി(15) നീ ഏര്പെടുത്തികൊടുക്കുക. (ശത്രുക്കള്) പിന്തുടര്ന്ന് എത്തുമെന്ന് നീ പേടിക്കേണ്ടതില്ല. (യാതൊന്നും) നീ ഭയപ്പെടേണ്ടതുമില്ല.
15) വെള്ളം ഇരുവശത്തേക്കും മാറിനിന്നിട്ട് നനവു വറ്റിയ വഴി.
|
وَلَقَدْ أَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِى فَٱضْرِبْ لَهُمْ طَرِيقًۭا فِى ٱلْبَحْرِ يَبَسًۭا لَّا تَخَٰفُ دَرَكًۭا وَلَا تَخْشَىٰ. ﴿77﴾ |
| 78 അപ്പോള് ഫിര്ഔന് തന്റെ സൈന്യങ്ങളോട് കൂടി അവരുടെ പിന്നാലെ ചെന്നു.അപ്പോള് കടലില് നിന്ന് അവരെ ബാധിച്ചതെല്ലാം അവരെ ബാധിച്ചു. | فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُودِهِۦ فَغَشِيَهُم مِّنَ ٱلْيَمِّ مَا غَشِيَهُمْ. ﴿78﴾ |
| 79 ഫിര്ഔന് തന്റെ ജനതയെ ദുര്മാര്ഗത്തിലാക്കി. അവന് നേര്വഴിയിലേക്ക് നയിച്ചില്ല. | وَأَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَهُۥ وَمَا هَدَىٰ. ﴿79﴾ |
|
80
ഇസ്രായീല് സന്തതികളേ, നിങ്ങളുടെ ശത്രുവില് നിന്ന് നിങ്ങളെ നാം രക്ഷപ്പെടുത്തുകയും, ത്വൂര് പര്വ്വതത്തിന്റെ വലതുഭാഗം നിങ്ങള്ക്ക് നാം നിശ്ചയിച്ച് തരികയും,(16) മന്നായും സല്വായും നിങ്ങള്ക്ക് നാം ഇറക്കിത്തരികയും ചെയ്തു.
16) അല്ലാഹുവിന്റെ വിധിവിലക്കുകള് സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് സീനാ താഴ്വരയില് താമസിക്കാന് അവര്ക്ക് സൗകര്യമേര്പ്പെടുത്തിക്കൊടുത്തു.
|
يَٰبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ قَدْ أَنجَيْنَٰكُم مِّنْ عَدُوِّكُمْ وَوَٰعَدْنَٰكُمْ جَانِبَ ٱلطُّورِ ٱلْأَيْمَنَ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكُمُ ٱلْمَنَّ وَٱلسَّلْوَىٰ. ﴿80﴾ |
| 81 നിങ്ങള്ക്ക് നാം തന്നിട്ടുള്ള വിശിഷ്ടമായ വസ്തുക്കളില് നിന്ന് നിങ്ങള് ഭക്ഷിച്ചുകൊള്ളുക. അതില് നിങ്ങള് അതിരുകവിയരുത്. (നിങ്ങള് അതിരുകവിയുന്ന പക്ഷം) എന്റെ കോപം നിങ്ങളുടെ മേല് വന്നിറങ്ങുന്നതാണ്. എന്റെ കോപം ആരുടെമേല് വന്നിറങ്ങുന്നുവോ അവന് നാശത്തില് പതിച്ചു. | كُلُوا۟ مِن طَيِّبَٰتِ مَا رَزَقْنَٰكُمْ وَلَا تَطْغَوْا۟ فِيهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِى ۖ وَمَن يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِى فَقَدْ هَوَىٰ. ﴿81﴾ |
| 82 പശ്ചാത്തപിക്കുകയും, വിശ്വസിക്കുകയും, സല്കര്മ്മം പ്രവര്ത്തിക്കുകയും, പിന്നെ നേര്മാര്ഗത്തില് നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്തവര്ക്ക് തീര്ച്ചയായും ഞാന് ഏറെ പൊറുത്തുകൊടുക്കുന്നവനത്രെ. | وَإِنِّى لَغَفَّارٌۭ لِّمَن تَابَ وَءَامَنَ وَعَمِلَ صَٰلِحًۭا ثُمَّ ٱهْتَدَىٰ. ﴿82﴾ |
| 83 (അല്ലാഹു ചോദിച്ചു:) ഹേ; മൂസാ, നിന്റെ ജനങ്ങളെ വിട്ടേച്ച് നീ ഇത്ര ധൃതിപ്പെട്ട് വരാന് കാരണമെന്താണ്? | ۞ وَمَآ أَعْجَلَكَ عَن قَوْمِكَ يَٰمُوسَىٰ. ﴿83﴾ |
| 84 അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: അവരിതാ എന്റെ പിന്നില് തന്നെയുണ്ട്. എന്റെ രക്ഷിതാവേ, നീ തൃപ്തിപ്പെടുന്നതിനു വേണ്ടിയാണ് ഞാന് നിന്റെ അടുത്തേക്ക് ധൃതിപ്പെട്ട് വന്നിരിക്കുന്നത്. | قَالَ هُمْ أُو۟لَآءِ عَلَىٰٓ أَثَرِى وَعَجِلْتُ إِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضَىٰ. ﴿84﴾ |
| 85 അവന് (അല്ലാഹു) പറഞ്ഞു: എന്നാല് നീ പോന്ന ശേഷം നിന്റെ ജനതയെ നാം പരീക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. സാമിരി അവരെ വഴിതെറ്റിച്ചു കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. | قَالَ فَإِنَّا قَدْ فَتَنَّا قَوْمَكَ مِنۢ بَعْدِكَ وَأَضَلَّهُمُ ٱلسَّامِرِىُّ. ﴿85﴾ |
| 86 അപ്പോള് മൂസാ തന്റെ ജനങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് കുപിതനും, ദുഃഖിതനുമായിക്കൊണ്ട് തിരിച്ചുചെന്നു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: എന്റെ ജനങ്ങളേ, നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവ് നിങ്ങള്ക്ക് ഉത്തമമായ ഒരു വാഗ്ദാനം നല്കിയില്ലേ? എന്നിട്ട് നിങ്ങള്ക്ക് കാലം ദീര്ഘമായിപ്പോയോ? അഥവാ നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിങ്കല് നിന്നുള്ള കോപം നിങ്ങളില് ഇറങ്ങണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച് കൊണ്ട് തന്നെ എന്നോടുള്ള നിശ്ചയം നിങ്ങള് ലംഘിച്ചതാണോ? | فَرَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوْمِهِۦ غَضْبَٰنَ أَسِفًۭا ۚ قَالَ يَٰقَوْمِ أَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا ۚ أَفَطَالَ عَلَيْكُمُ ٱلْعَهْدُ أَمْ أَرَدتُّمْ أَن يَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ فَأَخْلَفْتُم مَّوْعِدِى. ﴿86﴾ |
|
87
അവര് പറഞ്ഞു: ഞങ്ങള് ഞങ്ങളുടെ ഹിതമനുസരിച്ച് താങ്കളോടുള്ള നിശ്ചയം ലംഘിച്ചതല്ല. എന്നാല് ആ ജനങ്ങളുടെ ആഭരണചുമടുകള് ഞങ്ങള് വഹിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.(17) അങ്ങനെ ഞങ്ങളത് (തീയില്) എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞു. അപ്പോള് സാമിരിയും അപ്രകാരം അത് (തീയില്) ഇട്ടു.(18)
17) ഫിര്ഔൻ്റെ വംശജരായ ഖിബ്ത്വികളുടെ (കോപ്റ്റുകളുടെ) ആഭരണങ്ങള് വായ്പ വാങ്ങിക്കൊണ്ടാണ് ഇസ്രായീല്യര് പലായനം നടത്തിയത്. തങ്ങള്ക്ക് ഒരു കല്യാണത്തിന് പങ്കെടുക്കാനുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് അവര് സ്ഥലം വിട്ടത്. ഖിബ്ത്വികള്ക്ക് സംശയം തോന്നാതിരിക്കാന് വേണ്ടിയാണ് ഇസ്റാഈല്യര് ഇങ്ങനെയൊരു തന്ത്രം പ്രയോഗിച്ചത്. കടല് കടന്ന് സീനായിലെത്തിയശേഷം ആ ആഭരണങ്ങള് ഒന്നിച്ച് തീയിലെറിയാനാണ് അവര്ക്ക് കല്പന ലഭിച്ചത്.
18) ഇസ്റാഈല്യര്ക്കിടയിലുണ്ടായിരുന്ന, മനസ്സുകൊണ്ട് വിശ്വസിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരു കപടനായിരുന്നു സാമിരി.
|
قَالُوا۟ مَآ أَخْلَفْنَا مَوْعِدَكَ بِمَلْكِنَا وَلَٰكِنَّا حُمِّلْنَآ أَوْزَارًۭا مِّن زِينَةِ ٱلْقَوْمِ فَقَذَفْنَٰهَا فَكَذَٰلِكَ أَلْقَى ٱلسَّامِرِىُّ. ﴿87﴾ |
|
88
എന്നിട്ട് അവര്ക്ക് അവന് (ആ ലോഹം കൊണ്ട്) ഒരു മുക്രയിടുന്ന കാളക്കുട്ടിയുടെ രൂപം ഉണ്ടാക്കികൊടുത്തു.(19) അപ്പോള് അവര് (അന്യോന്യം) പറഞ്ഞു: നിങ്ങളുടെ ദൈവവും മൂസായുടെ ദൈവവും ഇതുതന്നെയാണ്. എന്നാല് അദ്ദേഹം മറന്നുപോയിരിക്കുകയാണ്.
19) ആ ലോഹക്കാളയുടെ ഉള്ളിലൂടെ കാറ്റ് കടന്നുപോകുമ്പോള് മുക്രയിടുന്ന പോലുള്ള ശബ്ദം പുറപ്പെടുമായിരുന്നു.
|
فَأَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًۭا جَسَدًۭا لَّهُۥ خُوَارٌۭ فَقَالُوا۟ هَٰذَآ إِلَٰهُكُمْ وَإِلَٰهُ مُوسَىٰ فَنَسِىَ. ﴿88﴾ |
| 89 എന്നാല് അത് ഒരു വാക്ക് പോലും അവരോട് മറുപടി പറയുന്നില്ലെന്നും, അവര്ക്ക് യാതൊരു ഉപദ്രവവും ഉപകാരവും ചെയ്യാന് അതിന് കഴിയില്ലെന്നും അവര് കാണുന്നില്ലേ? | أَفَلَا يَرَوْنَ أَلَّا يَرْجِعُ إِلَيْهِمْ قَوْلًۭا وَلَا يَمْلِكُ لَهُمْ ضَرًّۭا وَلَا نَفْعًۭا. ﴿89﴾ |
| 90 മുമ്പ് തന്നെ ഹാറൂന് അവരോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു: എന്റെ ജനങ്ങളേ, ഇത് (കാളക്കുട്ടി) മൂലം നിങ്ങള് പരീക്ഷിക്കപ്പെടുക മാത്രമാണുണ്ടായത്. തീര്ച്ചയായും നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവ് പരമകാരുണികനത്രെ. അതുകൊണ്ട് നിങ്ങളെന്നെ പിന്തുടരുകയും, എന്റെ കല്പനകള് നിങ്ങള് അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുക. | وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هَٰرُونُ مِن قَبْلُ يَٰقَوْمِ إِنَّمَا فُتِنتُم بِهِۦ ۖ وَإِنَّ رَبَّكُمُ ٱلرَّحْمَٰنُ فَٱتَّبِعُونِى وَأَطِيعُوٓا۟ أَمْرِى. ﴿90﴾ |
| 91 അവര് പറഞ്ഞു: മൂസാ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് മടങ്ങിവരുവോളം ഞങ്ങള് ഇതിനുള്ള ആരാധനയില് നിരതരായി തന്നെയിരിക്കുന്നതാണ്. | قَالُوا۟ لَن نَّبْرَحَ عَلَيْهِ عَٰكِفِينَ حَتَّىٰ يَرْجِعَ إِلَيْنَا مُوسَىٰ. ﴿91﴾ |
| 92 അദ്ദേഹം (മൂസാ) പറഞ്ഞു: ഹാറൂനേ, ഇവര് പിഴച്ചുപോയതായി നീ കണ്ടപ്പോള് നിനക്ക് എന്ത് തടസ്സമാണുണ്ടായത്? | قَالَ يَٰهَٰرُونُ مَا مَنَعَكَ إِذْ رَأَيْتَهُمْ ضَلُّوٓا۟. ﴿92﴾ |
|
93
എന്നെ നീ പിന്തുടരാതിരിക്കാന് (നിനക്ക് എന്ത് തടസ്സമാണുണ്ടായത്?) (20) നീ എന്റെ കല്പനയ്ക്ക് എതിര് പ്രവര്ത്തിക്കുകയാണോ ചെയ്തത്?
20) ആദ്യഘട്ടത്തിൽ തന്നെ നിനക്ക് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് ഇക്കാര്യം എന്നെ അറിയിച്ചു കൂടായിരുന്നോ എന്നർത്ഥം.
|
أَلَّا تَتَّبِعَنِ ۖ أَفَعَصَيْتَ أَمْرِى. ﴿93﴾ |
| 94 അദ്ദേഹം (ഹാറൂന്) പറഞ്ഞു: എന്റെ ഉമ്മയുടെ മകനേ, നീ എന്റെ താടിയിലും തലയിലും പിടിക്കാതിരിക്കൂ. ഇസ്രായീല് സന്തതികള്ക്കിടയില് നീ ഭിന്നിപ്പുണ്ടാക്കിക്കളഞ്ഞു, എന്റെ വാക്കിന് നീ കാത്തുനിന്നില്ല. എന്ന് നീ പറയുമെന്ന് ഞാന് ഭയപ്പെടുകയാണുണ്ടായത്. | قَالَ يَبْنَؤُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِى وَلَا بِرَأْسِىٓ ۖ إِنِّى خَشِيتُ أَن تَقُولَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِى. ﴿94﴾ |
| 95 (തുടര്ന്ന് സാമിരിയോട്) അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: ഹേ; സാമിരീ, നിന്റെ കാര്യം എന്താണ്? | قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يَٰسَٰمِرِىُّ. ﴿95﴾ |
|
96
അവന് പറഞ്ഞു: അവര് (ജനങ്ങള്) കണ്ടുമനസ്സിലാക്കാത്ത ഒരു കാര്യം ഞാന് കണ്ടുമനസ്സിലാക്കി.(21) അങ്ങനെ (അല്ലാഹുവിന്റെ) ദൂതന്റെ കാല്പാടില് നിന്ന് ഞാനൊരു പിടിപിടിക്കുകയും എന്നിട്ടത് ഇട്ടുകളയുകയും ചെയ്തു.(22) അപ്രകാരം ചെയ്യാനാണ് എന്റെ മനസ്സ് എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.
21) 'സാധാരണക്കാര്ക്ക് അറിയാത്ത ചില തന്ത്രങ്ങള് ഞാന് വശമാക്കി' എന്നായിരിക്കാം വിവക്ഷ.
22) 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതനായ ജിബ്രീലിന്റെ കാല്പാടുകളില് നിന്ന് ഒരു പിടി മണ്ണെടുത്ത് ആ ഉരുക്കിയ ലോഹത്തില് ഞാന് ഇട്ടു' എന്നാണ് മുൻഗാമികൾ ഈ ആയത്തിന് വിശദീകരണം നൽകിയിട്ടുള്ളത്.
|
قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوا۟ بِهِۦ فَقَبَضْتُ قَبْضَةًۭ مِّنْ أَثَرِ ٱلرَّسُولِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذَٰلِكَ سَوَّلَتْ لِى نَفْسِى. ﴿96﴾ |
|
97
അദ്ദേഹം (മൂസാ) പറഞ്ഞു: എന്നാല് നീ പോ. തീര്ച്ചയായും നിനക്ക് ഈ ജീവിതത്തിലുള്ളത് 'തൊട്ടുകൂടാ' എന്ന് പറയലായിരിക്കും.(23) തീര്ച്ചയായും നിനക്ക് നിശ്ചിതമായ ഒരു അവധിയുണ്ട്. അത് അതിലംഘിക്കപ്പെടുകയേ ഇല്ല. നീ പൂജിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്ന നിന്റെ ആ ദൈവത്തിന്റെ നേരെ നോക്കൂ. തീര്ച്ചയായും നാം അതിനെ ചുട്ടെരിക്കുകയും, എന്നിട്ട് നാം അത് പൊടിച്ച് കടലില് വിതറിക്കളയുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്.
23) 'ലാമിസാസ' എന്നതിന്റെ അര്ഥം പരസ്പര സ്പര്ശമില്ല, അഥവാ പരസ്പര സമ്പര്ക്കമില്ല എന്നത്രെ. മൂസാ നബി(عليه السلام) സാമിരിക്ക് പൂര്ണമായ ഭ്രഷ്ട് കല്പിച്ചുവെന്നും, അങ്ങനെ സമൂഹവുമായുള്ള എല്ലാ ബന്ധവും വിഛേദിക്കപ്പെട്ട നിലയില് അവന് ആജീവനാന്തം കഴിയേണ്ടിവന്നുവെന്നുമാണ് വ്യാഖ്യാതാക്കള് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്.
|
قَالَ فَٱذْهَبْ فَإِنَّ لَكَ فِى ٱلْحَيَوٰةِ أَن تَقُولَ لَا مِسَاسَ ۖ وَإِنَّ لَكَ مَوْعِدًۭا لَّن تُخْلَفَهُۥ ۖ وَٱنظُرْ إِلَىٰٓ إِلَٰهِكَ ٱلَّذِى ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًۭا ۖ لَّنُحَرِّقَنَّهُۥ ثُمَّ لَنَنسِفَنَّهُۥ فِى ٱلْيَمِّ نَسْفًا. ﴿97﴾ |
| 98 നിങ്ങളുടെ ആരാധനകൾക്കർഹനായവൻ അല്ലാഹു മാത്രമാകുന്നു. അവനല്ലാതെ ആരാധനക്കർഹനായി മറ്റാരുമില്ല. അവന്റെ അറിവ് എല്ലാകാര്യത്തേയും ഉള്കൊള്ളാന് മാത്രം വിശാലമായിരിക്കുന്നു. | إِنَّمَآ إِلَٰهُكُمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِى لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ وَسِعَ كُلَّ شَىْءٍ عِلْمًۭا. ﴿98﴾ |
| 99 അപ്രകാരം മുമ്പ് കഴിഞ്ഞുപോയ സംഭവങ്ങളെപ്പറ്റിയുള്ള വൃത്താന്തങ്ങളില് നിന്ന് നാം നിനക്ക് വിവരിച്ചുതരുന്നു. തീര്ച്ചയായും നാം നിനക്ക് നമ്മുടെ പക്കല് നിന്നുള്ള ബോധനം നല്കിയിരിക്കുന്നു. | كَذَٰلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنۢبَآءِ مَا قَدْ سَبَقَ ۚ وَقَدْ ءَاتَيْنَٰكَ مِن لَّدُنَّا ذِكْرًۭا. ﴿99﴾ |
| 100 ആരെങ്കിലും അതില് നിന്ന് തിരിഞ്ഞുകളയുന്ന പക്ഷം തീര്ച്ചയായും ഉയിര്ത്തെഴുന്നേല്പിന്റെ നാളില് അവന് (പാപത്തിന്റെ) ഭാരം വഹിക്കുന്നതാണ്. | مَّنْ أَعْرَضَ عَنْهُ فَإِنَّهُۥ يَحْمِلُ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ وِزْرًا. ﴿100﴾ |
| 101 അതില് അവര് നിത്യവാസികളായിരിക്കും. ഉയിര്ത്തെഴുന്നേല്പിന്റെ നാളില് ആ ഭാരം അവര്ക്കെത്ര ദുസ്സഹം! | خَٰلِدِينَ فِيهِ ۖ وَسَآءَ لَهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ حِمْلًۭا. ﴿101﴾ |
| 102 അതായത് കാഹളത്തില് ഈതപ്പെടുന്ന ദിവസം. കുറ്റവാളികളെ അന്നേദിവസം നീലവര്ണമുള്ളവരായിക്കൊണ്ട് നാം ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്നതാണ്. | يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ ۚ وَنَحْشُرُ ٱلْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍۢ زُرْقًۭا. ﴿102﴾ |
| 103 അവര് അന്യോന്യം പതുക്കെ പറയും: പത്ത് ദിവസമല്ലാതെ നിങ്ങള് (ഇഹലോകത്ത്) താമസിക്കുകയുണ്ടായിട്ടില്ല എന്ന്. | يَتَخَٰفَتُونَ بَيْنَهُمْ إِن لَّبِثْتُمْ إِلَّا عَشْرًۭا. ﴿103﴾ |
|
104
അവരില് ഏറ്റവും ന്യായമായ നിലപാടുകാരന് 'ഒരൊറ്റ ദിവസം മാത്രമേ നിങ്ങള് താമസിച്ചിട്ടുള്ളൂ'(24) എന്ന് പറയുമ്പോള് അവര് പറയുന്നതിനെപ്പറ്റി നാം നല്ലവണ്ണം അറിയുന്നവനാകുന്നു.
24) അനന്തതയുടെ നാളിലെത്തുമ്പോള് ഭൗതികജീവിതമാകെ ഒരു ദിവസത്തോളം ഹ്രസ്വമായിരുന്നുവെന്ന് അവര്ക്കുതോന്നും.
|
نَّحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَقُولُونَ إِذْ يَقُولُ أَمْثَلُهُمْ طَرِيقَةً إِن لَّبِثْتُمْ إِلَّا يَوْمًۭا. ﴿104﴾ |
| 105 പര്വ്വതങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച് അവര് നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു. പറയുക: എന്റെ രക്ഷിതാവ് അവയെ പൊടിച്ച് പാറ്റിക്കളയുന്നതാണ്. | وَيَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلْجِبَالِ فَقُلْ يَنسِفُهَا رَبِّى نَسْفًۭا. ﴿105﴾ |
| 106 എന്നിട്ട് അവന് അതിനെ സമനിരപ്പായ മൈതാനമാക്കി വിടുന്നതാണ്. | فَيَذَرُهَا قَاعًۭا صَفْصَفًۭا. ﴿106﴾ |
| 107 ഇറക്കമോ കയറ്റമോ നീ അവിടെ കാണുകയില്ല. | لَّا تَرَىٰ فِيهَا عِوَجًۭا وَلَآ أَمْتًۭا. ﴿107﴾ |
| 108 അന്നേ ദിവസം വിളിക്കുന്നവന്റെ പിന്നാലെ അവനോട് യാതൊരു വക്രതയും കാണിക്കാതെ അവര് പോകുന്നതാണ്. എല്ലാ ശബ്ദങ്ങളും പരമകാരുണികന് കീഴടങ്ങുന്നതുമാണ്. അതിനാല് ഒരു നേര്ത്ത ശബ്ദമല്ലാതെ നീ കേള്ക്കുകയില്ല. | يَوْمَئِذٍۢ يَتَّبِعُونَ ٱلدَّاعِىَ لَا عِوَجَ لَهُۥ ۖ وَخَشَعَتِ ٱلْأَصْوَاتُ لِلرَّحْمَٰنِ فَلَا تَسْمَعُ إِلَّا هَمْسًۭا. ﴿108﴾ |
| 109 അന്നേ ദിവസം പരമകാരുണികന് ആരുടെ കാര്യത്തില് അനുമതി നല്കുകയും ആരുടെ വാക്ക് തൃപ്തിപ്പെടുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നുവോ അവന്നല്ലാതെ ശുപാര്ശ പ്രയോജനപ്പെടുകയില്ല. | يَوْمَئِذٍۢ لَّا تَنفَعُ ٱلشَّفَٰعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَٰنُ وَرَضِىَ لَهُۥ قَوْلًۭا. ﴿109﴾ |
| 110 അവരുടെ മുമ്പിലുള്ളതും പിന്നിലുള്ളതും അവന് അറിയുന്നു. അവര്ക്കാകട്ടെ അവനെ പരിപൂര്ണ്ണമായി അറിയാനാവുകയില്ല. | يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيطُونَ بِهِۦ عِلْمًۭا. ﴿110﴾ |
| 111 എന്നെന്നും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവനും എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കുന്നവനുമായുള്ളവന്ന് മുഖങ്ങള് കീഴൊതുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അക്രമത്തിന്റെ ഭാരം ചുമന്നവന് പരാജയമടയുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. | ۞ وَعَنَتِ ٱلْوُجُوهُ لِلْحَىِّ ٱلْقَيُّومِ ۖ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًۭا. ﴿111﴾ |
| 112 ആരെങ്കിലും സത്യവിശ്വാസിയായിക്കൊണ്ട് സല്കര്മ്മങ്ങളില് വല്ലതും പ്രവര്ത്തിക്കുന്ന പക്ഷം അവന് അക്രമത്തെയോ അനീതിയെയോ ഭയപ്പെടേണ്ടി വരില്ല. | وَمَن يَعْمَلْ مِنَ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌۭ فَلَا يَخَافُ ظُلْمًۭا وَلَا هَضْمًۭا. ﴿112﴾ |
| 113 അപ്രകാരം അറബിയില് പാരായണം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ഒരു ഗ്രന്ഥമായി നാം ഇതിനെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതില് നാം താക്കീത് വിവിധ തരത്തില് വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. അവര് സൂക്ഷ്മതയുള്ളവരാകുകയോ, അവര്ക്കത് ബോധമുളവാക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതിനുവേണ്ടി. | وَكَذَٰلِكَ أَنزَلْنَٰهُ قُرْءَانًا عَرَبِيًّۭا وَصَرَّفْنَا فِيهِ مِنَ ٱلْوَعِيدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ أَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْرًۭا. ﴿113﴾ |
|
114
സാക്ഷാല് രാജാവായ അല്ലാഹു അത്യുന്നതനായിരിക്കുന്നു. ഖുര്ആന്- അത് നിനക്ക് ബോധനം നല്കപ്പെട്ടുകഴിയുന്നതിനുമുമ്പായി - പാരായണം ചെയ്യുന്നതിനു നീ ധൃതി കാണിക്കരുത്.(25) എന്റെ രക്ഷിതാവേ, എനിക്കു നീ ജ്ഞാനം വര്ദ്ധിപ്പിച്ചു തരേണമേ എന്ന് നീ പറയുകയും ചെയ്യുക.
25) ഓരോ സന്ദര്ഭത്തിലും ജിബ്രീല് എന്ന മലക്ക് അല്ലാഹുവിന്റെ സന്ദേശം കേള്പ്പിക്കുമ്പോള് അത് കേള്പ്പിച്ചു തീരുന്നതിന്റെ മുമ്പ് തന്നെ നബി(ﷺ) അത് പാരായണം ചെയ്യാന് തിടുക്കം കാണിച്ചിരുന്നു. മറന്നുപോകുമോ എന്ന ആശങ്ക നിമിത്തമായിരുന്നു അത്. അതിന്റെ ആവശ്യമില്ലെന്നും അറിവും ഓര്മശക്തിയും വര്ധിപ്പിച്ചു നല്കാന് വേണ്ടി പ്രാര്ത്ഥിച്ചാല് മതിയെന്നും അല്ലാഹു ഉണര്ത്തുന്നു.
|
فَتَعَٰلَى ٱللَّهُ ٱلْمَلِكُ ٱلْحَقُّ ۗ وَلَا تَعْجَلْ بِٱلْقُرْءَانِ مِن قَبْلِ أَن يُقْضَىٰٓ إِلَيْكَ وَحْيُهُۥ ۖ وَقُل رَّبِّ زِدْنِى عِلْمًۭا. ﴿114﴾ |
| 115 മുമ്പ് നാം ആദമിനോട് കരാര് ചെയ്യുകയുണ്ടായി. എന്നാല് അദ്ദേഹം അതു മറന്നുകളഞ്ഞു. അദ്ദേഹത്തിന് നിശ്ചയദാര്ഢ്യമുള്ളതായി നാം കണ്ടില്ല. | وَلَقَدْ عَهِدْنَآ إِلَىٰٓ ءَادَمَ مِن قَبْلُ فَنَسِىَ وَلَمْ نَجِدْ لَهُۥ عَزْمًۭا. ﴿115﴾ |
| 116 നിങ്ങള് ആദമിന് സുജൂദ് ചെയ്യൂ എന്ന് നാം മലക്കുകളോട് പറഞ്ഞ സന്ദര്ഭവും (ശ്രദ്ധേയമത്രെ.) അപ്പോള് അവര് സുജൂദ് ചെയ്തു. ഇബ്ലീസൊഴികെ. അവന് വിസമ്മതിച്ചു. | وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَٰٓئِكَةِ ٱسْجُدُوا۟ لِءَادَمَ فَسَجَدُوٓا۟ إِلَّآ إِبْلِيسَ أَبَىٰ. ﴿116﴾ |
| 117 അപ്പോള് നാം പറഞ്ഞു: ആദമേ, തീര്ച്ചയായും ഇവന് നിന്റെയും നിന്റെ ഇണയുടെയും ശത്രുവാകുന്നു. അതിനാല് നിങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും അവന് സ്വര്ഗത്തില് നിന്ന് പുറം തള്ളാതിരിക്കട്ടെ (അങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്ന പക്ഷം) നീ കഷ്ടപ്പെടും. | فَقُلْنَا يَٰٓـَٔادَمُ إِنَّ هَٰذَا عَدُوٌّۭ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ ٱلْجَنَّةِ فَتَشْقَىٰٓ. ﴿117﴾ |
| 118 തീര്ച്ചയായും നിനക്ക് ഇവിടെ വിശക്കാതെയും നഗ്നനാകാതെയും കഴിയാം. | إِنَّ لَكَ أَلَّا تَجُوعَ فِيهَا وَلَا تَعْرَىٰ. ﴿118﴾ |
| 119 നിനക്കിവിടെ ദാഹിക്കാതെയും വെയിലുകൊള്ളാതെയും കഴിയാം. | وَأَنَّكَ لَا تَظْمَؤُا۟ فِيهَا وَلَا تَضْحَىٰ. ﴿119﴾ |
| 120 അപ്പോള് പിശാച് അദ്ദേഹത്തിന് ദുര്ബോധനം നല്കി: ആദമേ, അനശ്വരത നല്കുന്ന ഒരു വൃക്ഷത്തെപ്പറ്റിയും, ക്ഷയിച്ചുപോകാത്ത ആധിപത്യത്തെപ്പറ്റിയും ഞാന് നിനക്ക് അറിയിച്ച് തരട്ടെയോ? | فَوَسْوَسَ إِلَيْهِ ٱلشَّيْطَٰنُ قَالَ يَٰٓـَٔادَمُ هَلْ أَدُلُّكَ عَلَىٰ شَجَرَةِ ٱلْخُلْدِ وَمُلْكٍۢ لَّا يَبْلَىٰ. ﴿120﴾ |
| 121 അങ്ങനെ അവര് (ആദമും ഭാര്യയും) ആ വൃക്ഷത്തില് നിന്ന് ഭക്ഷിച്ചു. അപ്പോള് അവര് ഇരുവര്ക്കും തങ്ങളുടെ ഗുഹ്യഭാഗങ്ങള് വെളിപ്പെടുകയും, സ്വര്ഗത്തിലെ ഇലകള് കൂട്ടിച്ചേര്ത്ത് തങ്ങളുടെ ദേഹം അവര് പൊതിയാന് തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ആദം തന്റെ രക്ഷിതാവിനോട് അനുസരണക്കേട് കാണിക്കുകയും, അങ്ങനെ പിഴച്ചുപോകുകയും ചെയ്തു. | فَأَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْءَٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِن وَرَقِ ٱلْجَنَّةِ ۚ وَعَصَىٰٓ ءَادَمُ رَبَّهُۥ فَغَوَىٰ. ﴿121﴾ |
| 122 അനന്തരം അദ്ദേഹത്തിന്റെ രക്ഷിതാവ് അദ്ദേഹത്തെ ഉല്കൃഷ്ടനായി തെരഞ്ഞെടുക്കുകയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പശ്ചാത്താപം സ്വീകരിക്കുകയും, മാര്ഗദര്ശനം നല്കുകയും ചെയ്തു. | ثُمَّ ٱجْتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدَىٰ. ﴿122﴾ |
| 123 അവന് (അല്ലാഹു) പറഞ്ഞു: നിങ്ങള് രണ്ടുപേരും ഒന്നിച്ച് ഇവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോവുക. നിങ്ങളില് ചിലര് ചിലര്ക്ക് ശത്രുക്കളാകുന്നു. എന്നാല് എന്റെ പക്കല് നിന്നുള്ള വല്ല മാര്ഗദര്ശനവും നിങ്ങള്ക്ക് വന്നുകിട്ടുന്ന പക്ഷം, അപ്പോള് എന്റെ മാര്ഗദര്ശനം ആര് പിന്പറ്റുന്നുവോ അവന് പിഴച്ചുപോകുകയില്ല, ദൗർഭാഗ്യമടയുകയുമില്ല. | قَالَ ٱهْبِطَا مِنْهَا جَمِيعًۢا ۖ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّۭ ۖ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُم مِّنِّى هُدًۭى فَمَنِ ٱتَّبَعَ هُدَاىَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقَىٰ. ﴿123﴾ |
| 124 എന്റെ ഉല്ബോധനത്തെ വിട്ട് വല്ലവനും തിരിഞ്ഞുകളയുന്ന പക്ഷം തീര്ച്ചയായും അവന്ന് ഇടുങ്ങിയ ഒരു ജീവിതമാണുണ്ടായിരിക്കുക. ഉയിര്ത്തെഴുന്നേല്പിന്റെ നാളില് അവനെ നാം അന്ധനായ നിലയില് എഴുന്നേല്പിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്നതുമാണ് | وَمَنْ أَعْرَضَ عَن ذِكْرِى فَإِنَّ لَهُۥ مَعِيشَةًۭ ضَنكًۭا وَنَحْشُرُهُۥ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ أَعْمَىٰ. ﴿124﴾ |
| 125 അവന് പറയും: എന്റെ രക്ഷിതാവേ, നീ എന്തിനാണെന്നെ അന്ധനായ നിലയില് എഴുന്നേല്പിച്ച് കൊണ്ടുവന്നത്? ഞാന് കാഴ്ചയുള്ളവനായിരുന്നല്ലോ! | قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِىٓ أَعْمَىٰ وَقَدْ كُنتُ بَصِيرًۭا. ﴿125﴾ |
| 126 അല്ലാഹു പറയും: അങ്ങനെത്തന്നെയാകുന്നു. നിനക്ക് നമ്മുടെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങള് വന്നെത്തുകയുണ്ടായി. എന്നിട്ട് നീ അത് മറന്നുകളഞ്ഞു. അതുപോലെ ഇന്ന് നീയും വിസ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. | قَالَ كَذَٰلِكَ أَتَتْكَ ءَايَٰتُنَا فَنَسِيتَهَا ۖ وَكَذَٰلِكَ ٱلْيَوْمَ تُنسَىٰ. ﴿126﴾ |
| 127 അതിരുകവിയുകയും, തന്റെ രക്ഷിതാവിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളില് വിശ്വസിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്തവര്ക്ക് അപ്രകാരമാണ് നാം പ്രതിഫലം നല്കുന്നത്. പരലോകത്തെ ശിക്ഷ കൂടുതല് കഠിനമായതും നിലനില്ക്കുന്നതും തന്നെയാകുന്നു. | وَكَذَٰلِكَ نَجْزِى مَنْ أَسْرَفَ وَلَمْ يُؤْمِنۢ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِۦ ۚ وَلَعَذَابُ ٱلْءَاخِرَةِ أَشَدُّ وَأَبْقَىٰٓ. ﴿127﴾ |
|
128
അവര്ക്ക് മുമ്പ് നാം എത്രയോ തലമുറകളെ നശിപ്പിച്ചുകളഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എന്ന വസ്തുത അവര്ക്ക് മാര്ഗദര്ശകമായിട്ടില്ലേ?(26) അവരുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളില് കൂടി ഇവര് സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട്. ബുദ്ധിമാന്മാര്ക്ക് തീര്ച്ചയായും അതില് ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളുണ്ട്.
26) ധിക്കാരികളായ മുന്ഗാമികളുടെ പതനത്തില് നിന്ന് അവര്ക്ക് ഗുണപാഠം ലഭിച്ചിട്ടില്ലേ എന്നര്ഥം.
|
أَفَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ ٱلْقُرُونِ يَمْشُونَ فِى مَسَٰكِنِهِمْ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَٰتٍۢ لِّأُو۟لِى ٱلنُّهَىٰ. ﴿128﴾ |
|
129
നിന്റെ രക്ഷിതാവിങ്കല് നിന്ന് ഒരു വാക്കും(27) നിശ്ചിതമായ ഒരു അവധിയും മുമ്പേ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടില്ലായിരുന്നുവെങ്കില് അത് (ശിക്ഷാനടപടി ഇവര്ക്കും) അനിവാര്യമാകുമായിരുന്നു.
27) മുഹമ്മദ് നബി(ﷺ)യുടെ സമുദായത്തെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യുകയില്ലെന്നുള്ള അല്ലാഹുവിന്റെ നിശ്ചയമാണ് ഈ വാക്കുകൊണ്ടുള്ള വിവക്ഷ.
|
وَلَوْلَا كَلِمَةٌۭ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَكَانَ لِزَامًۭا وَأَجَلٌۭ مُّسَمًّۭى. ﴿129﴾ |
| 130 ആയതിനാല് ഇവര് പറയുന്നതിനെപ്പറ്റി ക്ഷമിക്കുക. സൂര്യോദയത്തിനു മുമ്പും, സൂര്യാസ്തമയത്തിന് മുമ്പും നിന്റെ രക്ഷിതാവിനെ സ്തുതിക്കുന്നതോടൊപ്പം അവന്റെ പരിശുദ്ധിയെ നീ പ്രകീര്ത്തിക്കുകയും ചെയ്യുക. രാത്രിയില് ചില നാഴികകളിലും, പകലിന്റെ ചില ഭാഗങ്ങളിലും നീ അവന്റെ പരിശുദ്ധിയെ പ്രകീര്ത്തിക്കുക. നിനക്ക് സംതൃപ്തി കൈവന്നേക്കാം. | فَٱصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ ٱلشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِهَا ۖ وَمِنْ ءَانَآئِ ٱلَّيْلِ فَسَبِّحْ وَأَطْرَافَ ٱلنَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرْضَىٰ. ﴿130﴾ |
| 131 അവരില് (മനുഷ്യരില്) പല വിഭാഗങ്ങള്ക്ക് നാം ഐഹികജീവിതാലങ്കാരം അനുഭവിപ്പിച്ചതിലേക്ക് നിന്റെ ദൃഷ്ടികള് നീ പായിക്കരുത്. അതിലൂടെ നാം അവരെ പരീക്ഷിക്കാന് (ഉദ്ദേശിക്കുന്നു.) നിന്റെ രക്ഷിതാവ് നല്കുന്ന ഉപജീവനമാകുന്നു കൂടുതല് ഉത്തമവും നിലനില്ക്കുന്നതും. | وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعْنَا بِهِۦٓ أَزْوَٰجًۭا مِّنْهُمْ زَهْرَةَ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ ۚ وَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰ. ﴿131﴾ |
| 132 നിന്റെ കുടുംബത്തോട് നീ നമസ്കരിക്കാന് കല്പിക്കുകയും, അതില് (നമസ്കാരത്തില്) നീ ക്ഷമാപൂര്വ്വം ഉറച്ചുനില്ക്കുകയും ചെയ്യുക. നിന്നോട് നാം ഉപജീവനം ചോദിക്കുന്നില്ല. നാം നിനക്ക് ഉപജീവനം നല്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ധര്മ്മനിഷ്ഠയ്ക്കാകുന്നു ശുഭപര്യവസാനം. | وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِٱلصَّلَوٰةِ وَٱصْطَبِرْ عَلَيْهَا ۖ لَا نَسْـَٔلُكَ رِزْقًۭا ۖ نَّحْنُ نَرْزُقُكَ ۗ وَٱلْعَٰقِبَةُ لِلتَّقْوَىٰ. ﴿132﴾ |
| 133 അവര് പറഞ്ഞു: അദ്ദേഹം (പ്രവാചകന്) എന്തുകൊണ്ട് ഞങ്ങള്ക്ക് തന്റെ രക്ഷിതാവിങ്കല് നിന്ന് ഒരു ദൃഷ്ടാന്തം കൊണ്ടുവന്നു തരുന്നില്ല? പൂര്വ്വഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ പ്രത്യക്ഷമായ തെളിവ് അവര്ക്ക് വന്നുകിട്ടിയില്ലേ? | وَقَالُوا۟ لَوْلَا يَأْتِينَا بِـَٔايَةٍۢ مِّن رَّبِّهِۦٓ ۚ أَوَلَمْ تَأْتِهِم بَيِّنَةُ مَا فِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ. ﴿133﴾ |
| 134 ഇതിനു മുമ്പ് വല്ല ശിക്ഷ കൊണ്ടും നാം അവരെ നശിപ്പിച്ചിരുന്നുവെങ്കില് അവര് പറയുമായിരുന്നു: ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, നീ എന്തുകൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് ഒരു ദൂതനെ അയച്ചുതന്നില്ല? എങ്കില് ഞങ്ങള് അപമാനിതരും നിന്ദിതരുമായിത്തീരുന്നതിന് മുമ്പ് നിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളെ ഞങ്ങള് പിന്തുടരുമായിരുന്നു. | وَلَوْ أَنَّآ أَهْلَكْنَٰهُم بِعَذَابٍۢ مِّن قَبْلِهِۦ لَقَالُوا۟ رَبَّنَا لَوْلَآ أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولًۭا فَنَتَّبِعَ ءَايَٰتِكَ مِن قَبْلِ أَن نَّذِلَّ وَنَخْزَىٰ. ﴿134﴾ |
| 135 (നബിയേ,) പറയുക: എല്ലാവരും കാത്തിരിക്കുന്നവരാകുന്നു. നിങ്ങളും കാത്തിരിക്കുക. നേരായ പാതയുടെ ഉടമകളാരെന്നും സന്മാര്ഗം പ്രാപിച്ചവരാരെന്നും അപ്പോള് നിങ്ങള്ക്ക് അറിയാറാകും. | قُلْ كُلٌّۭ مُّتَرَبِّصٌۭ فَتَرَبَّصُوا۟ ۖ فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ أَصْحَٰبُ ٱلصِّرَٰطِ ٱلسَّوِىِّ وَمَنِ ٱهْتَدَىٰ. ﴿135﴾ |