അൽ മുദ്ദസ്സിർ - المدثر - Al-Muddaththir

1

হে বস্ত্ৰাবৃত!

يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡمُدَّثِّرُ ۝١

2

উঠা, আৰু সতৰ্ক কৰা,

قُمۡ فَأَنذِرۡ ۝٢

3

আৰু তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ শ্ৰেষ্ঠত্ব ঘোষণা কৰা।

وَرَبَّكَ فَكَبِّرۡ ۝٣

4

আৰু তোমাৰ পোছাক-পৰিচ্ছদ পৱিত্ৰ ৰাখিবা,

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرۡ ۝٤

5

আৰু অপৱিত্ৰতা (শ্বিৰ্ক) পৰিহাৰ কৰা,

وَٱلرُّجۡزَ فَٱهۡجُرۡ ۝٥

6

আৰু অধিক পোৱাৰ আশাত কাকো অনুগ্ৰহ নকৰিবা।

وَلَا تَمۡنُن تَسۡتَكۡثِرُ ۝٦

7

আৰু তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ বাবেই ধৈৰ্য ধাৰণ কৰা।

وَلِرَبِّكَ فَٱصۡبِرۡ ۝٧

8

এতেকে যেতিয়া শিঙাত ফুঁ দিয়া হ’ব,

فَإِذَا نُقِرَ فِي ٱلنَّاقُورِ ۝٨

9

সেই দিনটো হ’ব এটা সংকটৰ দিন-

فَذَٰلِكَ يَوۡمَئِذٖ يَوۡمٌ عَسِيرٌ ۝٩

10

যিটো কাফিৰসকলৰ বাবে সহজ নহয়।

عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ غَيۡرُ يَسِيرٖ ۝١٠

11

যাক মই অকলশৰীয়াকৈ সৃষ্টি কৰিছোঁ তাক মোলৈ এৰি দিয়া।

ذَرۡنِي وَمَنۡ خَلَقۡتُ وَحِيدٗا ۝١١

12

আৰু যাক মই প্ৰদান কৰিছোঁ বিপুল ধন-সম্পদ,

وَجَعَلۡتُ لَهُۥ مَالٗا مَّمۡدُودٗا ۝١٢

13

আৰু (প্ৰদান কৰিছোঁ) নিত্যসঙ্গী পুত্ৰসকল।

وَبَنِينَ شُهُودٗا ۝١٣

14

আৰু তাক প্ৰদান কৰিছোঁ স্বাচ্ছন্দ জীৱনৰ প্ৰচুৰ উপকৰণ-

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمۡهِيدٗا ۝١٤

15

তথাপিও সি কামনা কৰে যে, মই যেন তাক আৰু অধিক দিওঁ!

ثُمَّ يَطۡمَعُ أَنۡ أَزِيدَ ۝١٥

16

কেতিয়াও নহয়, সি আমাৰ নিদৰ্শনসমূহৰ বিৰুদ্ধাচাৰী।

كـَلَّآۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِأٓيَٰتِنَا عَنِيدٗا ۝١٦

17

অনতিপলমে মই তাক (জাহান্নামৰ পিচল শিলত) আৰোহণ কৰিবলৈ বাধ্য কৰাম।

سَأُرۡهِقُهُۥ صَعُودًا ۝١٧

18

নিশ্চয় সি চিন্তা কৰিলে আৰু সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিলে।

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ۝١٨

19

এতেকে সি ধ্বংস হওক! কেনেকৈ সি (এই) সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিলে?

فَقُتِلَ كَيۡفَ قَدَّرَ ۝١٩

20

আকৌ সি ধ্বংস হওক! কেনেকৈ সি (এই) সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিলে?

ثُمَّ قُتِلَ كَيۡفَ قَدَّرَ ۝٢٠

21

তাৰ পিছত সি লক্ষ্য কৰিলে।

ثُمَّ نَظَرَ ۝٢١

22

তাৰ পিছত সি ভ্ৰুঁ কোচ খোৱালে আৰু মুখ বিকৃত কৰিলে।

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ۝٢٢

23

তাৰ পিছত সি উভতিলে আৰু অহংকাৰ কৰিলে।

ثُمَّ أَدۡبَرَ وَٱسۡتَكۡبَرَ ۝٢٣

24

তাৰ পিছত সি ক’লে, ‘এয়া পূৰ্বৰে পৰা চলি অহা যাদুৰ বাহিৰে আন একো নহয়’,

فَقَالَ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٞ يُؤۡثَرُ ۝٢٤

25

‘এয়াতো মানুহৰেই কথা’।

إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا قَوۡلُ ٱلۡبَشَرِ ۝٢٥

26

অনতিপলমে মই তাক ছাক্বাৰত (জাহান্নামত) প্ৰৱেশ কৰাম।

سَأُصۡلِيهِ سَقَرَ ۝٢٦

27

আৰু কিহে তোমাক জনাব ছাক্বাৰ কি?

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سَقَرُ ۝٢٧

28

ই তাক (জীৱিত থাকিবলৈও) অৱকাশ নিদিব আৰু (মৃত্যু হ’বলৈও) এৰি নিদিব।

لَا تُبۡقِي وَلَا تَذَرُ ۝٢٨

29

ই শৰীৰৰ ছাল জ্বলাই ক'লা কৰি দিব।

لَوَّاحَةٞ لِّلۡبَشَرِ ۝٢٩

30

ছাক্বাৰৰ তত্ত্বাৱধানত আছে ঊনৈশজন (প্ৰহৰী)।

عَلَيۡهَا تِسۡعَةَ عَشَرَ ۝٣٠

31

আৰু আমি কেৱল ফিৰিস্তাসকলকেই জাহান্নামৰ তত্ত্বাৱধায়ক বনাইছোঁ; আৰু কাফিৰসকলৰ পৰীক্ষাস্বৰূপেই আমি সিহঁতৰ সংখ্যা উল্লেখ কৰিছোঁ, যাতে কিতাবপ্ৰাপ্তসকলে দৃঢ় বিশ্বাস কৰে, আৰু মুমিনসকলৰ ঈমান বৃদ্ধি পায়, আৰু যাতে মুমিনসকলে সন্দেহ পোষণ নকৰে; তথা যাতে ইয়াৰ ফলত যিসকলৰ অন্তৰত ব্যাধি আছে সিহঁতে আৰু কাফিৰসকলে কয়, আল্লাহে এই (সংখ্যাৰ) উদাহৰণ দি কি বুজাব বিচাৰিছে? এনেকৈ আল্লাহে যাক ইচ্ছা কৰে পথভ্ৰষ্ট কৰে আৰু যাক ইচ্ছা কৰে তাকেই হিদায়ত প্ৰদান কৰে; আৰু তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ সৈন্যবাহিনী সম্পৰ্কে তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনোৱে নাজানে; আৰু জাহান্নামৰ এই উদাহৰণ মানুহৰ বাবে এটা উপদেশ মাত্ৰ।

وَمَا جَعَلۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَٰٓئِكَةٗۖ وَمَا جَعَلۡنَا عِدَّتَهُمۡ إِلَّا فِتۡنَةٗ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ لِيَسۡتَيۡقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَيَزۡدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِيمَٰنٗا وَلَا يَرۡتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ وَٱلۡكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلٗاۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهۡدِي مَن يَشَآءُۚ وَمَا يَعۡلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَۚ وَمَا هِيَ إِلَّا ذِكۡرَىٰ لِلۡبَشَرِ ۝٣١

32

কেতিয়াও নহয়, চন্দ্ৰৰ শপত,

كـَلَّا وَٱلۡقَمَرِ ۝٣٢

33

শপত ৰাতিৰ, যেতিয়া ইয়াৰ অৱসান ঘটে,

وَٱلَّيۡلِ إِذۡ أَدۡبَرَ ۝٣٣

34

প্ৰভাতৰ শপত, যেতিয়া ই আলোকোজ্জ্বল হয়-

وَٱلصُّبۡحِ إِذَآ أَسۡفَرَ ۝٣٤

35

নিশ্চয় জাহান্নাম হৈছে মহাবিপদসমূহৰ অন্যতম,

إِنَّهَا لَإِحۡدَى ٱلۡكُبَرِ ۝٣٥

36

মানুহৰ বাবে সতৰ্ককাৰী-

نَذِيرٗا لِّلۡبَشَرِ ۝٣٦

37

তোমালোকৰ মাজৰ যিয়ে অগ্ৰসৰ হ’ব বিচাৰে অথবা পিছমুৱা হ’ব বিচাৰে তাৰ বাবে।

لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَتَقَدَّمَ أَوۡ يَتَأَخَّرَ ۝٣٧

38

প্ৰত্যেক ব্যক্তি নিজৰ কৃতকৰ্মৰ বাবে দায়বদ্ধ,

كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡ رَهِينَةٌ ۝٣٨

39

কিন্তু সোঁপন্থী লোকসকলৰ বাহিৰে,

إِلَّآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡيَمِينِ ۝٣٩

40

জান্নাতত তেওঁলোকে ইজনে সিজনক সুধিব,

فِي جَنَّٰتٖ يَتَسَآءَلُونَ ۝٤٠

41

অপৰাধীবিলাকৰ বিষয়ে,

عَنِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ ۝٤١

42

কিহে তোমালোকক ছাক্বাৰত (জাহান্নামত) নিক্ষেপ কৰিছে?

مَا سَلَكَكُمۡ فِي سَقَرَ ۝٤٢

43

সিহঁতে ক’ব, ‘আমি ছালাত আদায়কাৰীসকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত নাছিলোঁ,

قَالُواْ لَمۡ نَكُ مِنَ ٱلۡمُصَلِّينَ ۝٤٣

44

‘আৰু আমি দুখীয়াক খাদ্য দান কৰা নাছিলোঁ,

وَلَمۡ نَكُ نُطۡعِمُ ٱلۡمِسۡكِينَ ۝٤٤

45

লগতে আমি অনৰ্থক আলোচনাকাৰীসকলৰ লগত বেহুদা আলচ কৰাত মগ্ন আছিলোঁ।

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلۡخَآئِضِينَ ۝٤٥

46

আৰু আমি প্ৰতিদান দিৱসক অস্বীকাৰ কৰিছিলোঁ,

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ۝٤٦

47

অৱশেষত আমাৰ ওচৰত মৃত্যু আহি পালে’।

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلۡيَقِينُ ۝٤٧

48

এতেকে চুপাৰিছকাৰীসকলৰ চুপাৰিছে সিহঁতৰ কোনো উপকাৰ নকৰিব।

فَمَا تَنفَعُهُمۡ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ ۝٤٨

49

এতেকে সিহঁতৰ কি হৈছে, কিয় সিহঁতে উপদেশ বাণীৰ পৰা বিমুখ হৈছে?

فَمَا لَهُمۡ عَنِ ٱلتَّذۡكِرَةِ مُعۡرِضِينَ ۝٤٩

50

সিহঁত যেনিবা ভীত-সন্ত্ৰস্ত পলায়নৰত বনৰীয়া গাধ।

كَأَنَّهُمۡ حُمُرٞ مُّسۡتَنفِرَةٞ ۝٥٠

51

যিবোৰে সিংহৰ ভয়ত পলায়ন কৰিছে।

فَرَّتۡ مِن قَسۡوَرَةِۭ ۝٥١

52

বৰং সিহঁতৰ মাজৰ প্ৰত্যেক ব্যক্তিয়েই কামনা কৰে যে তাক উন্মুক্ত গ্ৰন্থ প্ৰদান কৰা হওক।

بَلۡ يُرِيدُ كُلُّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ أَن يُؤۡتَىٰ صُحُفٗا مُّنَشَّرَةٗ ۝٥٢

53

কেতিয়াও নহয়, বৰং সিহঁতে আখিৰাতক ভয় নকৰে।

كـَلَّاۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ ۝٥٣

54

কেতিয়াও নহয়, নিশ্চয় এই কোৰআন সকলোৰে বাবে উপদেশবাণী।

كـَلَّآ إِنَّهُۥ تَذۡكِرَةٞ ۝٥٤

55

গতিকে যিয়ে ইচ্ছা কৰিব সি উপদেশ গ্ৰহণ কৰিব,

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ۝٥٥

56

আৰু আল্লাহৰ ইচ্ছা অবিহনে কোনোৱেই উপদেশ গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰে, একমাত্ৰ তেৱেঁই ভয়ৰ যোগ্য, কেৱল তেওঁৰেই তাক্বৱা অৱলম্বন কৰা, আৰু তেৱেঁই ক্ষমা কৰাৰ অধিকাৰী।

وَمَا يَذۡكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُۚ هُوَ أَهۡلُ ٱلتَّقۡوَىٰ وَأَهۡلُ ٱلۡمَغۡفِرَةِ ۝٥٦