അന്നബഅ് - النبأ - An-Naba

1

૧. કઈ વસ્તુ બાબતે તેઓ સવાલ કરી રહ્યા છે?

عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ۝١

2

૨. તે જબરદસ્ત ખબર વિશે?

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ ۝٢

3

૩. જેના વિશે તેઓ એકબીજાથી મતભેદ કરી રહ્યા છે.

ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ ۝٣

4

૪. કદાપિ નહી, તેઓ નજીકમાં જ જાણી લેશે.

كـَلَّا سَيَعۡلَمُونَ ۝٤

5

૫. ફરી તેઓ નજીકમાં જ જાણી લેશે.

ثُمَّ كـَلَّا سَيَعۡلَمُونَ ۝٥

6

૬. શું અમે ધરતીને પાથરણું નથી બનાવ્યું?

أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدٗا ۝٦

7

૭. અને પર્વતોને ખુંટા (નથી બનાવ્યા?)

وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادٗا ۝٧

8

૮. અને તમને જોડકામાં પેદા કર્યા.

وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجٗا ۝٨

9

૯. અને તમારી નિદ્રાને તમારા માટે આરામનું કારણ બનાવી.

وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتٗا ۝٩

10

૧૦. અને રાતને અમે પરદાનું કારણ બનાવ્યું.

وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسٗا ۝١٠

11

૧૧. અને દિવસને કમાણી માટે બનાવ્યો.

وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشٗا ۝١١

12

૧૨. અને અમે તમારા ઉપર સાત મજબુત (આકાશો) બનાવ્યા.

وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعٗا شِدَادٗا ۝١٢

13

૧૩. અને એક ચમકતો દીવો (સૂર્ય) બનાવ્યો.

وَجَعَلۡنَا سِرَاجٗا وَهَّاجٗا ۝١٣

14

૧૪. અને અમે જ ભરેલા વાદળો માંથી મુશળધાર વરસાદ વરસાવ્યો.

وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءٗ ثَجَّاجٗا ۝١٤

15

૧૫. જેથી તેનાથી અમે અનાજ અને વનસ્પતિ ઉપજાવીએ.

لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبّٗا وَنَبَاتٗا ۝١٥

16

૧૬. અને હર્યા-ભર્યા બાગ. (પણ ઉપજાવીએ)

وَجَنَّٰتٍ أَلۡفَافًا ۝١٦

17

૧૭. નિ:શંક ફેસલાનો દિવસ એક નક્કી કરેલ સમય છે.

إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتٗا ۝١٧

18

૧૮. જે દિવસે સૂર ફુકવામાં આવશે, પછી તમે જુથ ના જુથ નીકળી આવશો.

يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجٗا ۝١٨

19

૧૯. અને આકાશ ખોલી નાખવામાં આવશે . તેમાં દ્વાર જ દ્વાર થઇ જશે.

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبٗا ۝١٩

20

૨૦. અને પર્વતને ચલાવવામાં આવશે, તો તે ચમકતી રેતીની જેમ બની જશે.

وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا ۝٢٠

21

૨૧. નિ:શંક જહન્નમ ઘાતમાં છે.

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادٗا ۝٢١

22

૨૨. જે દુરાચારીઓનું ઠેકાણુ છે.

لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابٗا ۝٢٢

23

૨૩. જેમાં તેઓ અગણિત વર્ષો સુધી એવી રીતે પડ્યા હશે.

لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابٗا ۝٢٣

24

૨૪. કે ન તો તેઓ ત્યાં કોઈ ઠંડકનો સ્વાદ ચાખશે અને ન તો પીવા માટે પીણુંનો સ્વાદ ચાખી શકશે.

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدٗا وَلَا شَرَابًا ۝٢٤

25

૨૫. સિવાય ગરમ પાણી અને (વહેતુ) પરૂ.

إِلَّا حَمِيمٗا وَغَسَّاقٗا ۝٢٥

26

૨૬. આ (તેમનો) સંપૂર્ણ બદલો હશે.

جَزَآءٗ وِفَاقًا ۝٢٦

27

૨૭. તેઓ હિસાબની આશા જ નહતા રાખતા.

إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابٗا ۝٢٧

28

૨૮. અને હંમેશા અમારી આયતોને જુઠલાવતા હતા.

وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابٗا ۝٢٨

29

૨૯. અને અમે દરેક વસ્તુને લખીને સુરક્ષિત રાખી છે.

وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبٗا ۝٢٩

30

૩૦. (અને તેમને કહેવામાં આવશે) કે હવે સ્વાદ ચાખો, અમે તમારા માટે અઝાબ સિવાય બીજી કોઈ વસ્તુમાં વધારો નહીં કરીએ.

فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا ۝٣٠

31

૩૧. નિ:શંક ડરવા વાળાઓ માટે જ સફળતા છે.

إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا ۝٣١

32

૩૨. બગીચાઓ અને દ્રાક્ષ છે.

حَدَآئِقَ وَأَعۡنَٰبٗا ۝٣٢

33

૩૩. અને નવયુવાન અને સરખી વયની કુમારિકાઓ.

وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابٗا ۝٣٣

34

૩૪. અને છલકાતા પ્યાલા.

وَكَأۡسٗا دِهَاقٗا ۝٣٤

35

૩૫. ત્યાં ન તો બકવાસ સાંભળશે અને ન તો કોઈ જુઠી વાત.

لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوٗا وَلَا كِذَّٰبٗا ۝٣٥

36

૩૬. આ તમારા પાલનહાર તરફથી બદલો હશે, જે પોતાના કર્મ પ્રમાણે મળશે.

جَزَآءٗ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابٗا ۝٣٦

37

૩૭. જે આકાશો અને જમીન અને જે કાંઇ પણ તેમની વચ્ચે છે, તેનો પાલનહાર છે, અને તે ખુબજ રહમકરવાવાળો છે, (તે દિવસે) કોઇને પણ તેનાથી વાતચીત કરવાનો અધિકાર નહી હોય.

رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَٰنِۖ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابٗا ۝٣٧

38

૩૮. જે દિવસે રૂહ અને ફરિશ્તાઓ કતારબંધ ઉભા હશે, કોઇ વાત નહી કરી શકે સિવાય તે, જેને અત્યંત દયાળુ પરવાનગી આપે, અને જે યોગ્ય વાત કહેશે.

يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ صَفّٗاۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابٗا ۝٣٨

39

૩૯. તે દિવસ નિશ્ર્ચિત છે. હવે જે ઇચ્છે તે પોતાના પાલનહાર પાસે (સારા કાર્યો) કરી ઠેકાણુ બનાવી લે.

ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا ۝٣٩

40

૪૦. નિ:શંક અમે તમને નજીકમાં જ આવનારા અઝાબથી ડરાવી દીધા, જે દિવસે માનવી તેના હાથોએ કરેલા (કર્મ) જોઇ લેશે, અને કાફિર કહેશે કે કાશ! હું માટી હોત.

إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابٗا قَرِيبٗا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا ۝٤٠