അബസ - عبس - Abasa

1

അദ്ദേഹം മുഖം ചുളിച്ചു തിരിഞ്ഞുകളഞ്ഞു.

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ۝١

2

അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ (നബിയുടെ) അടുത്ത് ആ അന്ധന്‍ വന്നതിനാല്‍.

أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ ۝٢

3

(നബിയേ,) നിനക്ക് എന്തറിയാം? അയാള്‍ (അന്ധന്‍) ഒരു വേള പരിശുദ്ധി പ്രാപിച്ചേക്കാമല്ലോ?

وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ۝٣

4

അല്ലെങ്കില്‍ ഉപദേശം സ്വീകരിക്കുകയും, ആ ഉപദേശം അയാള്‍ക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുകയും ചെയ്തേക്കാമല്ലോ.

أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ ۝٤

5

എന്നാല്‍ സ്വയം പര്യാപ്തത നടിച്ചവനാകട്ടെ

أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ ۝٥

6

നീ അവന്‍റെ നേരെ ശ്രദ്ധതിരിക്കുന്നു.

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ۝٦

7

അവന്‍ പരിശുദ്ധി പ്രാപിക്കാതിരിക്കുന്നതിനാല്‍ നിനക്കെന്താണ് കുറ്റം?

وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ۝٧

8

എന്നാല്‍ നിന്‍റെ അടുക്കല്‍ ഓടിവന്നവനാകട്ടെ,

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ ۝٨

9

(അല്ലാഹുവെ) അവന്‍ ഭയപ്പെടുന്നവനായിക്കൊണ്ട്‌

وَهُوَ يَخۡشَىٰ ۝٩

10

അവന്‍റെ കാര്യത്തില്‍ നീ അശ്രദ്ധകാണിക്കുന്നു.

فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ ۝١٠

11

നിസ്സംശയം ഇത് (ഖുര്‍ആന്‍) ഒരു ഉല്‍ബോധനമാകുന്നു; തീര്‍ച്ച.

كـَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةٞ ۝١١

12

അതിനാല്‍ ആര്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുവോ അവനത് ഓര്‍മിച്ച് കൊള്ളട്ടെ.

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ۝١٢

13

ആദരണീയമായ ചില ഏടുകളിലാണത്‌.

فِي صُحُفٖ مُّكَرَّمَةٖ ۝١٣

14

ഔന്നത്യം നല്‍കപ്പെട്ടതും പരിശുദ്ധമാക്കപ്പെട്ടതുമായ (ഏടുകളില്‍)

مَّرۡفُوعَةٖ مُّطَهَّرَةِۭ ۝١٤

15

ചില സന്ദേശവാഹകരുടെ കൈകളിലാണത്‌.

بِأَيۡدِي سَفَرَةٖ ۝١٥

16

മാന്യന്‍മാരും പുണ്യവാന്‍മാരും ആയിട്ടുള്ളവരുടെ.

كِرَامِۭ بَرَرَةٖ ۝١٦

17

മനുഷ്യന്‍ നാശമടയട്ടെ. എന്താണവന്‍ ഇത്ര നന്ദികെട്ടവനാകാന്‍?

قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ ۝١٧

18

ഏതൊരു വസ്തുവില്‍ നിന്നാണ് അല്ലാഹു അവനെ സൃഷ്ടിച്ചത്‌?

مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ ۝١٨

19

ഒരു ബീജത്തില്‍ നിന്ന് അവനെ സൃഷ്ടിക്കുകയും, എന്നിട്ട് അവനെ (അവന്‍റെ കാര്യം) വ്യവസ്ഥപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.

مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ۝١٩

20

പിന്നീട് അവന്‍ മാര്‍ഗം എളുപ്പമാക്കുകയും ചെയ്തു.

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ۝٢٠

21

അനന്തരം അവനെ മരിപ്പിക്കുകയും, ഖബ്‌റില്‍ മറയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ ۝٢١

22

പിന്നീട് അവന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുമ്പോള്‍ അവനെ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍പിക്കുന്നതാണ്‌.

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ۝٢٢

23

നിസ്സംശയം, അവനോട് അല്ലാഹു കല്‍പിച്ചത് അവന്‍ നിര്‍വഹിച്ചില്ല.

كـَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ ۝٢٣

24

എന്നാല്‍ മനുഷ്യന്‍ തന്‍റെ ഭക്ഷണത്തെപ്പറ്റി ഒന്നു ചിന്തിച്ച് നോക്കട്ടെ.

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ۝٢٤

25

നാം ശക്തിയായി മഴ വെള്ളം ചൊരിഞ്ഞുകൊടുത്തു.

أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبّٗا ۝٢٥

26

പിന്നീട് നാം ഭൂമിയെ ഒരു തരത്തില്‍ പിളര്‍ത്തി,

ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقّٗا ۝٢٦

27

എന്നിട്ട് അതില്‍ നാം ധാന്യം മുളപ്പിച്ചു.

فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبّٗا ۝٢٧

28

മുന്തിരിയും പച്ചക്കറികളും

وَعِنَبٗا وَقَضۡبٗا ۝٢٨

29

ഒലീവും ഈന്തപ്പനയും

وَزَيۡتُونٗا وَنَخۡلٗا ۝٢٩

30

ഇടതൂര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന തോട്ടങ്ങളും.

وَحَدَآئِقَ غُلۡبٗا ۝٣٠

31

പഴവര്‍ഗവും പുല്ലും.

وَفَٰكِهَةٗ وَأَبّٗا ۝٣١

32

നിങ്ങള്‍ക്കും നിങ്ങളുടെ കന്നുകാലികള്‍ക്കും ഉപയോഗത്തിനായിട്ട്‌.

مَّتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ ۝٣٢

33

എന്നാല്‍ ചെകിടടപ്പിക്കുന്ന ആ ശബ്ദം വന്നാല്‍.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ۝٣٣

34

അതായത് മനുഷ്യന്‍ തന്‍റെ സഹോദരനെ വിട്ട് ഓടിപ്പോകുന്ന ദിവസം.

يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ ۝٣٤

35

തന്‍റെ മാതാവിനെയും പിതാവിനെയും.

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ۝٣٥

36

തന്‍റെ ഭാര്യയെയും മക്കളെയും.

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ۝٣٦

37

അവരില്‍പ്പെട്ട ഓരോ മനുഷ്യനും തനിക്ക് മതിയാവുന്നത്ര (ചിന്താ) വിഷയം അന്ന് ഉണ്ടായിരിക്കും.

لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذٖ شَأۡنٞ يُغۡنِيهِ ۝٣٧

38

അന്ന് ചില മുഖങ്ങള്‍ പ്രസന്നതയുള്ളവയായിരിക്കും

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ مُّسۡفِرَةٞ ۝٣٨

39

ചിരിക്കുന്നവയും സന്തോഷം കൊള്ളുന്നവയും.

ضَاحِكَةٞ مُّسۡتَبۡشِرَةٞ ۝٣٩

40

വെറെ ചില മുഖങ്ങളാകട്ടെ അന്ന് പൊടി പുരണ്ടിരിക്കും.

وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةٞ ۝٤٠

41

അവയെ കൂരിരുട്ട് മൂടിയിരിക്കും.

تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ ۝٤١

42

അക്കൂട്ടരാകുന്നു അവിശ്വാസികളും അധര്‍മ്മകാരികളുമായിട്ടുള്ളവര്‍.

أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ ۝٤٢