അദ്ദുഹാ - الضحى - Ad-Duha

1

പകലിന്റെ ആദ്യപാതി സാക്ഷി.

وَٱلضُّحَىٰ ۝١

2

രാവു സാക്ഷി; അത് പ്രശാന്തമായാല്‍.

وَٱلَّيۡلِ إِذَا سَجَىٰ ۝٢

3

നിന്റെ നാഥന്‍ നിന്നെ വെടിഞ്ഞിട്ടില്ല. വെറുത്തിട്ടുമില്ല.

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ۝٣

4

തീര്‍ച്ചയായും വരാനുള്ളതാണ് വന്നെത്തിയതിനെക്കാള്‍ നിനക്കുത്തമം.

وَلَلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لَّكَ مِنَ ٱلۡأُولَىٰ ۝٤

5

വൈകാതെ തന്നെ നിന്റെ നാഥന്‍ നിനക്കു നല്‍കും; അപ്പോള്‍ നീ സംതൃപ്തനാകും.

وَلَسَوۡفَ يُعۡطِيكَ رَبُّكَ فَتَرۡضَىٰٓ ۝٥

6

നിന്നെ അനാഥനായി കണ്ടപ്പോള്‍ അവന്‍ നിനക്ക് അഭയമേകിയില്ലേ?

أَلَمۡ يَجِدۡكَ يَتِيمٗا فَـَٔاوَىٰ ۝٦

7

നിന്നെ വഴിയറിയാത്തവനായി കണ്ടപ്പോള്‍ അവന്‍ നിന്നെ നേര്‍വഴിയിലാക്കിയില്ലേ?

وَوَجَدَكَ ضَآلّٗا فَهَدَىٰ ۝٧

8

നിന്നെ ദരിദ്രനായി കണ്ടപ്പോള്‍ അവന്‍ നിന്നെ സമ്പന്നനാക്കിയില്ലേ?

وَوَجَدَكَ عَآئِلٗا فَأَغۡنَىٰ ۝٨

9

അതിനാല്‍ അനാഥയോട് നീ കാഠിന്യം കാട്ടരുത്.

فَأَمَّا ٱلۡيَتِيمَ فَلَا تَقۡهَرۡ ۝٩

10

ചോദിച്ചു വരുന്നവനെ വിരട്ടിയോട്ടരുത്.

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنۡهَرۡ ۝١٠

11

നിന്റെ നാഥന്റെ അനുഗ്രഹത്തെ കീര്‍ത്തിച്ചുകൊള്ളുക.

وَأَمَّا بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثۡ ۝١١