അന്നബഅ് - النبأ - An-Naba

1

সিহঁতে কি বিষয়ে পৰস্পৰে সোধ-পোচ কৰি আছে?

عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ۝١

2

মহা সংবাদটোৰ বিষয়ে (নেকি?),

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ ۝٢

3

যি বিষয়ে সিহঁতে মতানৈক্য কৰিছে।

ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ ۝٣

4

কেতিয়াও নহয়, সিহঁতে অতিশীঘ্ৰেই জানিবলৈ পাব।

كـَلَّا سَيَعۡلَمُونَ ۝٤

5

তাৰ পিছত, কেতিয়াও নহয়, সিহঁতে অতিশীঘ্ৰেই জানিবলৈ পাব।

ثُمَّ كـَلَّا سَيَعۡلَمُونَ ۝٥

6

আমি পৃথিৱীখনক শয্যা বনোৱা নাইনে?

أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدٗا ۝٦

7

আৰু পৰ্বতসমূহক পেৰেক?

وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادٗا ۝٧

8

আৰু আমি তোমালোকক সৃষ্টি কৰিছো যোৰা-যোৰা।

وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجٗا ۝٨

9

আৰু তোমালোকৰ টোপনিক কৰি দিছোঁ বিশ্ৰাম।

وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتٗا ۝٩

10

আৰু ৰাতিক কৰি দিছোঁ আৱৰণ।

وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسٗا ۝١٠

11

আৰু দিনক কৰি দিছোঁ জীৱিকা উপাৰ্জনৰ উপযোগী।

وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشٗا ۝١١

12

আৰু আমি তোমালোকৰ ওপৰত নিৰ্মান কৰিছোঁ সুদৃঢ় সাতখন আকাশ।

وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعٗا شِدَادٗا ۝١٢

13

আৰু আমি সৃষ্টি কৰিছোঁ এটি উজ্জল প্ৰদীপ।

وَجَعَلۡنَا سِرَاجٗا وَهَّاجٗا ۝١٣

14

আৰু আমি বৰ্ষণ কৰিছোঁ মেঘমালাৰ পৰা প্ৰচুৰ পানী।

وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءٗ ثَجَّاجٗا ۝١٤

15

যাতে তাৰ দ্বাৰা আমি উৎপন্ন কৰিব পাৰোঁ শস্য আৰু উদ্ভিদ।

لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبّٗا وَنَبَاتٗا ۝١٥

16

লগতে ঘন সন্নিবিষ্ট উদ্যান।

وَجَنَّٰتٍ أَلۡفَافًا ۝١٦

17

নিশ্চয় নিৰ্ধাৰিত আছে বিচাৰৰ দিন।

إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتٗا ۝١٧

18

সেইদিনা শিঙাত ফুঁ দিয়া হ’ব তেতিয়া তোমালোকে দলে দলে আহিবা।

يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجٗا ۝١٨

19

আৰু আকাশখন খুলি দিয়া হ’ব, ফলত ই হ’ব বহু দুৱাৰবিশিষ্ট।

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبٗا ۝١٩

20

আৰু পৰ্বতসমূহক চালিত কৰা হ’ব, ফলত সেইবোৰ হৈ যাব বালিময় মৰীচিকাৰ দৰে।

وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا ۝٢٠

21

নিশ্চয় জাহান্নাম খাপ পাতি ৰৈ আছে।

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادٗا ۝٢١

22

সীমালংঘনকাৰীসকলৰ বাবে প্ৰত্যাৱৰ্তনস্থল হিচাপে।

لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابٗا ۝٢٢

23

তাত সিহঁতে যুগ যুগ ধৰি অৱস্থান কৰিব।

لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابٗا ۝٢٣

24

তাত সিহঁতে শীতল (বস্তুৰ) সোৱাদ গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰিব, লগতে উপযুক্ত পানীও নাপাব।

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدٗا وَلَا شَرَابًا ۝٢٤

25

উতলা পানী আৰু দুৰ্গন্ধময় পুঁজৰ বাহিৰে।

إِلَّا حَمِيمٗا وَغَسَّاقٗا ۝٢٥

26

এইটোৱেই (সিহঁতৰ) উপযুক্ত প্ৰতিফল।

جَزَآءٗ وِفَاقًا ۝٢٦

27

নিশ্চয় সিহঁতে কেতিয়াও হিচাব-নিকাচৰ আশা কৰা নাছিল।

إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابٗا ۝٢٧

28

আৰু সিহঁতে আমাৰ নিদৰ্শনাৱলীক কঠোৰভাৱে মিথ্যাৰোপ কৰিছিল।

وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابٗا ۝٢٨

29

আৰু আমি প্ৰতিটো বস্তু লিখিতভাৱে সংৰক্ষণ কৰি ৰাখিছোঁ।

وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبٗا ۝٢٩

30

এতেকে ভোগ কৰা, আমি তোমালোকৰ বাবে শাস্তিৰ বাহিৰে আন একো বৃদ্ধি নকৰোঁ।

فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا ۝٣٠

31

নিশ্চয় মুত্তাক্বীসকলৰ বাবে আছে সফলতা।

إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا ۝٣١

32

উদ্যানসমূহ আৰু নানা ধৰণৰ আঙুৰ।

حَدَآئِقَ وَأَعۡنَٰبٗا ۝٣٢

33

আৰু সমবয়সীয়া উদ্ভিন্ন নৱ-যুৱতী তৰুণী।

وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابٗا ۝٣٣

34

আৰু পৰিপূৰ্ণ পানপাত্ৰ।

وَكَأۡسٗا دِهَاقٗا ۝٣٤

35

তাত তেওঁলোকে কোনো অনৰ্থক কথা আৰু মিছা বাক্যও শুনা নাপাব।

لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوٗا وَلَا كِذَّٰبٗا ۝٣٥

36

(এয়া হ’ব তেওঁলোকৰ বাবে) আপোনাৰ প্ৰতিপালকৰ ফালৰ পৰা পুৰস্কাৰ, যথোচিত দান।

جَزَآءٗ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابٗا ۝٣٦

37

যিজন আকাশসমূহ আৰু পৃথিৱী তথা এই দুয়োৰে মাজত থকা সকলোৰে প্ৰতিপালক, পৰম কৰুণাময়, তেওঁৰ ওচৰত আবেদন-নিবেদন কৰিব পৰা শক্তি সিহঁতৰ কাৰো নাথাকিব।

رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَٰنِۖ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابٗا ۝٣٧

38

সেইদিনা ৰূহ আৰু ফিৰিস্তাসকলে শাৰীবদ্ধভাৱে থিয় হ’ব; ৰহমানে যাক অনুমতি দিব তাৰ বাহিৰে কোনেও কথা ক’ব নোৱাৰিব, আৰু তেওঁ সঠিক কথাহে ক’ব।

يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ صَفّٗاۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابٗا ۝٣٨

39

এই দিৱসটো সত্য, এতেকে যাৰ ইচ্ছা সি তাৰ প্ৰতিপালকৰ ওচৰত আশ্ৰয় গ্ৰহণ কৰক।

ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا ۝٣٩

40

নিশ্চয় আমি তোমালোকক অতি নিকটৱৰ্তী শাস্তি সম্পৰ্কে সতৰ্ক কৰিলোঁ। যিদিনা মানুহে নিজৰ কৃতকৰ্ম দেখিবলৈ পাব আৰু কাফিৰে ক’ব, হায়! মই যদি মাটিত পৰিণত হ'লোঁহেঁতেন।

إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابٗا قَرِيبٗا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا ۝٤٠