അന്നാസിആത്ത് - النازعات - An-Naziat

1

শপত নিৰ্মমভাৱে উৎপটনকাৰীসকলৰ।

وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقٗا ۝١

2

শপত মৃদুভাৱে বন্ধনমূক্তকাৰীসকলৰ।

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطٗا ۝٢

3

শপত তীব্ৰগতিত সাঁতুৰি ফুৰাসকলৰ।

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحٗا ۝٣

4

আৰু দ্ৰুতগতিত আগবাঢ়ি যোৱাসকলৰ।

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقٗا ۝٤

5

তাৰ পিছত যাৱতীয় কাম নিৰ্বাহকাৰীসকলৰ।

فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرٗا ۝٥

6

সেইদিনা কম্পনকাৰীয়ে প্ৰকম্পিত কৰিব।

يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ۝٦

7

তাক অনুসৰণ কৰিব পৰবৰ্তী কম্পনকাৰীয়ে।

تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ۝٧

8

সেইদিনা কিছুমান হৃদয়, ভয়ত সন্ত্ৰস্ত হ’ব।

قُلُوبٞ يَوۡمَئِذٖ وَاجِفَةٌ ۝٨

9

সিহঁতৰ দৃষ্টিসমূহ আতংকিত হৈ নত হ’ব।

أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةٞ ۝٩

10

সিহঁতে কয়, ‘আমি আকৌ আগৰ অৱস্থালৈ উভতি যামনে?

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ ۝١٠

11

যেতিয়া আমি চূৰ্ণবিচূৰ্ণ অস্থিত পৰিণত হম’?

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا نَّخِرَةٗ ۝١١

12

সিহঁতে কয়, ‘যদি এইটোৱে হয় তেন্তে এইটো এটা ক্ষতিকৰ প্ৰত্যাৱৰ্তন’।

قَالُواْ تِلۡكَ إِذٗا كَرَّةٌ خَاسِرَةٞ ۝١٢

13

প্ৰকৃততে এইটো এটা মহাগৰ্জন মাত্ৰ।

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ ۝١٣

14

তৎক্ষণাত ভূ-পৃষ্ঠত সিহঁতৰ আবিৰ্ভাৱ হ’ব।

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ۝١٤

15

মূছাৰ ঘটনা সম্পৰ্কে তুমি অৱগত হৈছানে?

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ۝١٥

16

যেতিয়া তেওঁৰ প্ৰতিপালকে তেওঁক পৱিত্ৰ তুৱা উপত্যকাত মাতি কৈছিল,

إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى ۝١٦

17

‘ফিৰআউনৰ ওচৰলৈ যোৱা, নিশ্চয় সি সীমালংঘন কৰিছে,

ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ۝١٧

18

এতেকে তাক গৈ কোৱা ‘তুমি পৱিত্ৰ হ’ব বিচৰানে?

فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ۝١٨

19

আৰু মই তোমাক তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ পিনে পথপ্ৰদৰ্শন কৰোঁ, যাতে তুমি তেওঁক ভয় কৰা’।

وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ ۝١٩

20

তাৰ পিছত, তেওঁ তাক মহা নিদৰ্শন দেখুৱালে।

فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ۝٢٠

21

কিন্তু সি অস্বীকাৰ কৰিলে আৰু অমান্য কৰিলে।

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ۝٢١

22

তাৰ পিছত সি পিছফালে উভতি প্ৰতিবিধানত সচেষ্ট হ’ল।

ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ ۝٢٢

23

তাৰ পিছত সকলোকে একত্ৰিত কৰি ঘোষণা কৰিলে,

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ۝٢٣

24

আৰু ক’লে, ‘ময়ে তোমালোকৰ সৰ্বোচ্চ প্ৰতিপালক’।

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ ۝٢٤

25

অৱশেষত আল্লাহে তাক আখিৰাত আৰু পৃথিৱীৰ দৃষ্টান্তমূলক শাস্তি প্ৰদান কৰিলে।

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ ۝٢٥

26

নিশ্চয় যিয়ে ভয় কৰে তাৰ বাবে ইয়াত শিক্ষা আছে।

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ ۝٢٦

27

তোমালোকক সৃষ্টি কৰাটো কঠিন নে আকাশ সৃষ্টি কৰা কঠিন? তেৱেঁই ইয়াক নিৰ্মান কৰিছে।

ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا ۝٢٧

28

তেৱেঁই ইয়াৰ চালিখনক সুউচ্চ কৰিছে আৰু সুবিন্যস্ত কৰিছে।

رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا ۝٢٨

29

আৰু তেৱেঁই ইয়াৰ ৰাতিক কৰিছে অন্ধকাৰ আৰু প্ৰকাশ কৰিছে পূৰ্বাহ্নৰ পোহৰ।

وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا ۝٢٩

30

তাৰ পিছত, তেওঁ পৃথিৱীখনক বিস্তৃত (বাসোপযোগী) কৰিছে।

وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ۝٣٠

31

তেৱেঁই তাৰ পৰা উলিয়াইছে পানী আৰু তৃণভূমি,

أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا ۝٣١

32

আৰু পৰ্বতসমূহক তেৱেঁই স্থাপন কৰিছে,

وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا ۝٣٢

33

এইবোৰ হৈছে তোমালোকৰ আৰু তোমালোকৰ ঘৰচীয়া জন্তুবোৰৰ বাবে জীৱনোপকৰণ।

مَتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ ۝٣٣

34

আৰু যিদিনা মহাসংকট উপস্থিত হ’ব,

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ ۝٣٤

35

সেইদিনা মানুহে স্মৰণ কৰিব যিটো সি (বিগত দিনত) কৰিছে,

يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ۝٣٥

36

আৰু দৰ্শকসকলৰ বাবে জাহান্নাম প্ৰকাশ কৰা হ’ব।

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ۝٣٦

37

এতেকে যিয়ে সীমালংঘন কৰে,

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ۝٣٧

38

আৰু পৃথিৱীৰ জীৱনক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়ে,

وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ۝٣٨

39

নিশ্চয় জাহান্নামেই হ’ব তাৰ আবাসস্থল।

فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ۝٣٩

40

আৰু যিয়ে তাৰ প্ৰতিপালকৰ সন্মুখত থিয় হ’বলৈ ভয় কৰে আৰু কুপ্ৰবৃত্তিৰ পৰা নিজকে বিৰত ৰাখে,

وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ ۝٤٠

41

নিশ্চয় জান্নাতেই হ’ব তেওঁৰ আবাসস্থল।

فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ۝٤١

42

সিহঁতে তোমাক ক্বিয়ামত সম্পৰ্কে প্ৰশ্ন কৰে যে, ই কেতিয়া সংঘটিত হ’ব?

يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا ۝٤٢

43

সেইটো আলোচনা কৰাৰ (প্ৰকৃত) জ্ঞান তোমাৰ আছেনে?

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ ۝٤٣

44

ইয়াৰ প্ৰকৃত জ্ঞান আছে (কেৱল) তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ ওচৰতহে;

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ۝٤٤

45

যিয়ে ইয়াক ভয় কৰে তুমি কেৱল তাৰ বাবে সতৰ্ককাৰী।

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا ۝٤٥

46

যিদিনা সিহঁতে ইয়াক দেখিবলৈ পাব, সেইদিনা সিহঁতৰ এইটো ধাৰণা হ’ব যে, সিহঁতে পৃথিৱীত কেৱল এটা সন্ধিয়া অথবা এটা প্ৰভাততকৈ বেছি সময় অৱস্থান কৰা নাছিল।

كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا ۝٤٦