അബസ - عبس - Abasa

1

(தீயோரின் உயிர்களைக்) கடுமையாகப் பறிப்பவர்கள் மீது சத்தியமாக!

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ۝١

2

அவரிடம் பார்வையற்றவர் வந்ததற்காக.

أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ ۝٢

3

(நபியே!) நீர் எப்படி அறிவீர், (உம்மிடம் வந்த) அ(ந்த கண்தெரியாத)வர் பரிசுத்தமடையலாம் அல்லவா?

وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ۝٣

4

அல்லது (உம்மிடம்) அவர் அறிவுரை பெறுவார். ஆக, (அந்த) அறிவுரை அவருக்குப் பலனளிக்கலாம் அல்லவா? (அப்படி இருக்க நீர் அவரை விட்டு எப்படி முகம் திருப்பினீர்?)

أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ ۝٤

5

ஆக, எவன் (தன்னை அல்லாஹ்வின் அருளை விட்டுத்) தேவையற்றவனாகக் கருதினானோ,

أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ ۝٥

6

நீர் அவனை (வரவேற்க) முன்னோக்குகிறீர்.

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ۝٦

7

அவன் (இஸ்லாமை ஏற்று) பரிசுத்தமடையாமல் இருப்பது உம்மீது (குற்றம்) இல்லை.

وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ۝٧

8

ஆக, எவர் உம்மிடம் (மறுமை மீது ஆசைப்பட்டு கல்வி கற்பதில்) விரைந்தவராக வந்தாரோ,

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ ۝٨

9

அவரோ (அல்லாஹ்வைப்) பயப்படுகிறவராக,

وَهُوَ يَخۡشَىٰ ۝٩

10

ஆக, அவரை நீர் அலட்சியப்படுத்துகிறீர்.

فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ ۝١٠

11

அவ்வாறல்ல! நிச்சயமாக இ(ந்த அத்தியாயமான)து ஓர் அறிவுரை ஆகும்.

كـَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةٞ ۝١١

12

ஆகவே, யார் (நேர்வழி பெற) நாடுகிறாரோ (அவர்) இதன் மூலம் நல்லுபதேசம் பெறுவார்.

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ۝١٢

13

(இந்த வேதம்) கண்ணியமான ஏடுகளில்,

فِي صُحُفٖ مُّكَرَّمَةٖ ۝١٣

14

உயர்வான, தூய்மையான ஏடுகளில் இருக்கிறது.

مَّرۡفُوعَةٖ مُّطَهَّرَةِۭ ۝١٤

15

அது (வானவர்களில்) எழுதுபவர்களின் கைகளில் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது.

بِأَيۡدِي سَفَرَةٖ ۝١٥

16

அவர்கள் கண்ணியவான்கள், நல்லவர்கள்.

كِرَامِۭ بَرَرَةٖ ۝١٦

17

(ஏக இறைவனை நிராகரிக்கும்) மனிதன் அழியட்டும்! அவன் எவ்வளவு நன்றி கெட்டவனாக இருக்கிறான்.

قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ ۝١٧

18

எந்தப் பொருளிலிருந்து அல்லாஹ் அவனைப் படைத்தான்?

مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ ۝١٨

19

விந்திலிருந்து அவனைப் படைத்தான். இன்னும் (பல நிலைகளில்) அவனை அமைத்தான்.

مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ۝١٩

20

பிறகு, (அவன் தாயின் வயிற்றிலிருந்து வெளியேறுவதற்குரிய) பாதையை எளிதாக்கினான்.

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ۝٢٠

21

பிறகு, அவனை மரணிக்கச் செய்தான்; அவனைப் புதைக் குழியில் தள்ளினான்.

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ ۝٢١

22

பிறகு, அவன் நாடியபோது அவனை உயிர்ப்பிப்பான்.

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ۝٢٢

23

அவ்வாறல்ல! அல்லாஹ் அவனுக்குக் கட்டளையிட்டதை அவன் நிறைவேற்றவில்லை.

كـَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ ۝٢٣

24

ஆகவே, மனிதன் தன் உணவின் பக்கம் (சிந்தித்துப்) பார்க்கட்டும்!

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ۝٢٤

25

நிச்சயமாக நாம் (பூமியின் மீது) மழை நீரை பொழிந்தோம்.

أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبّٗا ۝٢٥

26

பிறகு, பூமியைப் பிளந்தோம்.

ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقّٗا ۝٢٦

27

ஆக, அதில் தானியத்தை முளைக்க வைத்தோம்.

فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبّٗا ۝٢٧

28

இன்னும் திராட்சையையும், (பசுமையான) காய்கறிகளையும்,

وَعِنَبٗا وَقَضۡبٗا ۝٢٨

29

ஆலிவ் மரத்தையும், பேரீச்சை மரத்தையும்,

وَزَيۡتُونٗا وَنَخۡلٗا ۝٢٩

30

அடர்ந்த தோட்டங்களையும்,

وَحَدَآئِقَ غُلۡبٗا ۝٣٠

31

பழங்களையும், புற்பூண்டுகளையும்,

وَفَٰكِهَةٗ وَأَبّٗا ۝٣١

32

உங்களுக்கும் உங்கள் கால்நடைகளுக்கும் பலனுள்ளவையாக இருப்பதற்காக (இந்த உணவுகளை எல்லாம் நாம் முளைக்க வைத்ததை மனிதன் சிந்திக்க வேண்டாமா)?

مَّتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ ۝٣٢

33

ஆக, (செவிகளை) செவிடாக்கக்கூடிய சத்தம் வந்தால்,

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ۝٣٣

34

அந்நாளில் மனிதன் தனது சகோதரனை விட்டு விரண்டோடுவான்.

يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ ۝٣٤

35

இன்னும், தனது தாயை விட்டும், தனது தந்தையை விட்டும்,

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ۝٣٥

36

இன்னும், தனது மனைவியை விட்டும், தனது பிள்ளைகளை விட்டும் (மனிதன் விரண்டோடுவான்).

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ۝٣٦

37

அந்நாளில், அவர்களில் ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும், (மற்றவர்களை விட்டு) அவனைத் திருப்பிவிடுகின்ற (-அவனை கவனமற்றவனாக ஆக்கிவிடுகிற) காரியம் இருக்கும்.

لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذٖ شَأۡنٞ يُغۡنِيهِ ۝٣٧

38

அந்நாளில் (நல்லோரின்) முகங்கள் ஒளிரக்கூடியதாக,

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ مُّسۡفِرَةٞ ۝٣٨

39

சிரித்தவையாக, நற்செய்தி பெற்றவையாக இருக்கும்.

ضَاحِكَةٞ مُّسۡتَبۡشِرَةٞ ۝٣٩

40

இன்னும், அந்நாளில் (பாவிகளின்) முகங்கள், அவற்றின் மீது புழுதி(கள் - அழுக்குகள்) இருக்கும்.

وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةٞ ۝٤٠

41

தூசி(கள் இருள்கள், இழிவுகள்) அவற்றை மூடிக்கொள்ளும்.

تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ ۝٤١

42

இவர்கள்தான் பெரும் பாவிகளான நிராகரிப்பாளர்கள் ஆவார்கள்.

أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ ۝٤٢