അൽ ഇൻഫിതാർ - الانفطار - Al-Infitar

1

ആകാശം പൊട്ടിപ്പിളരുമ്പോള്‍.

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتۡ ۝١

2

നക്ഷത്രങ്ങള്‍ കൊഴിഞ്ഞു വീഴുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍.

وَإِذَا ٱلۡكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتۡ ۝٢

3

സമുദ്രങ്ങള്‍ പൊട്ടി ഒഴുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍.

وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ فُجِّرَتۡ ۝٣

4

ഖബ്‌റുകള്‍ (അടിയോടെ) മറിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍.

وَإِذَا ٱلۡقُبُورُ بُعۡثِرَتۡ ۝٤

5

അപ്പോള്‍ ഓരോ മനുഷ്യനും മുന്‍കൂട്ടി ചെയ്തുവെച്ചതും (ചെയ്യാതെ) പിന്നോട്ട് തള്ളിവിട്ടതും എന്തൊക്കെയാണെന്നറിയുന്നതാണ്.

عَلِمَتۡ نَفۡسٞ مَّا قَدَّمَتۡ وَأَخَّرَتۡ ۝٥

6

(ഹേ മനുഷ്യാ,) ഉദാരനായ നിന്റെ റബ്ബിനെ കുറിച്ച് നിന്നെ വഞ്ചിച്ചുകളഞ്ഞതെന്താണ്?

يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلۡكَرِيمِ ۝٦

7

നിന്നെ സൃഷ്ടിച്ച് ശരിയാക്കി പാകപ്പെടുത്തിയ,

ٱلَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ۝٧

8

താനുദ്ദേശിച്ച രൂപത്തില്‍തന്നെ നിന്നെ സംഘടിപ്പിച്ചവനെ.

فِيٓ أَيِّ صُورَةٖ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ۝٨

9

അങ്ങനെ വേണ്ടാ! പക്ഷേ, നിങ്ങള്‍ പ്രതിഫലം നല്‍കപ്പെടുന്ന ദിവസത്തെ നിഷേധിക്കുന്നു.

كـَلَّا بَلۡ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ۝٩

10

നിശ്ചയമായും നിങ്ങളുടെ മേല്‍ സൂക്ഷ്മവീക്ഷണം നടത്തുന്ന മാന്യന്മാരും,

وَإِنَّ عَلَيۡكُمۡ لَحَٰفِظِينَ ۝١٠

11

എഴുതി രേഖപ്പെടുത്തുന്നവരുമായ ചിലരുണ്ട്.

كِرَامٗا كَٰتِبِينَ ۝١١

12

നിങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം അവര്‍ അറിയുന്നുണ്ട്.

يَعۡلَمُونَ مَا تَفۡعَلُونَ ۝١٢

13

നിശ്ചയമായും പുണ്യവാന്മാര്‍ സുഖാനുഗ്രഹങ്ങളില്‍ തന്നെയായിരിക്കും.

إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِي نَعِيمٖ ۝١٣

14

ദുര്‍വൃത്തന്മാര്‍ നരകത്തിലും തന്നെയായിരിക്കും, തീര്‍ച്ച.

وَإِنَّ ٱلۡفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٖ ۝١٤

15

പ്രതിഫലം നല്‍കപ്പെടുന്ന ദിവസം അവരതില്‍ പ്രവേശിക്കും.

يَصۡلَوۡنَهَا يَوۡمَ ٱلدِّينِ ۝١٥

16

അവരതില്‍ നിന്ന് ഒരിക്കലും വിട്ടുപോവുകയേയില്ല.

وَمَا هُمۡ عَنۡهَا بِغَآئِبِينَ ۝١٦

17

പ്രതിഫലം നല്‍കപ്പെടുന്ന ദിവസമെന്നാല്‍ എന്താണെന്ന് താങ്കള്‍ക്ക് അറിവ് നല്‍കിയതെന്ത്?

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ ۝١٧

18

വീണ്ടും (ചോദിക്കട്ടെ:) പ്രതിഫലം നല്‍കപ്പെടുന്ന ദിവസമെന്താണെന്ന് താങ്കള്‍ക്ക് അറിവ് നല്‍കിയതെന്ത്?

ثُمَّ مَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ ۝١٨

19

ഒരാള്‍ മറ്റൊരാള്‍ക്ക് യാതൊന്നും സ്വാധീനമാക്കാത്ത ദിവസമാണത്. അന്ന് എല്ലാ കാര്യങ്ങളും (അഥവാ എല്ലാ അധികാരങ്ങളും) അല്ലാഹുവിനാകുന്നു.

يَوۡمَ لَا تَمۡلِكُ نَفۡسٞ لِّنَفۡسٖ شَيۡـٔٗاۖ وَٱلۡأَمۡرُ يَوۡمَئِذٖ لِّلَّهِ ۝١٩