59–68
അവര് അന്വേഷിച്ചു: നമ്മുടെ ദൈവങ്ങളെക്കൊണ്ട് ഇപ്പണി ചെയ്തവന് ആര്? അതിക്രമി തന്നെയാണവന്, തീര്ച്ച. ചിലര് പ്രതികരിച്ചു: ഇബ്രാഹീം എന്നു പേരുള്ള ഒരു യുവാവ് ഇവയെ അധിക്ഷേപിക്കുന്നത് ഞങ്ങള് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. നേതാക്കള് ഉത്തരവിട്ടു: എങ്കില് അവനെ പിടിച്ചു നിങ്ങള് ജനസമക്ഷം ഹാജറാക്കൂ, അവരവനെ കാണട്ടെ. (ഹാജറാക്കപ്പെട്ടപ്പോള്) അവര് ചോദിച്ചു: ഹേ ഇബ്രാഹീം, ഞങ്ങളുടെ ദൈവങ്ങളെക്കൊണ്ട് ഇപ്പണി ചെയ്തത് നീയാണോ? അദ്ദേഹം പ്രതികരിച്ചു: പക്ഷേ, ഇവരുടെ കൂട്ടത്തിലെ പെരിയവനാണിത് ചെയ്തത്; അവ എന്തെങ്കിലും ഉരിയാടുമെങ്കില് അവയോടുതന്നെ ചോദിച്ചുനോക്കൂ! തത്സമയമവര് സ്വമനസ്സാക്ഷികളിലേക്കു തിരിയുകയും 'നിങ്ങള് തന്നെയാണ് അതിക്രമികള്, തീര്ച്ച'എന്നു ആത്മഗതം ചെയ്കയുമുണ്ടായി. എന്നാല് പിന്നീട് ചിന്താഗതി കീഴ്മേല്മറിഞ്ഞ് അവര് പറഞ്ഞു: ഇവ സംസാരിക്കുകയില്ലെന്ന് നിനക്ക് അറിയാമല്ലോ! അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു: അപ്പോള് നിങ്ങള്ക്ക് യാതൊരുവിധ ഗുണവും ദോഷവും ചെയ്യാത്തവയെയാണോ അല്ലാഹുവിനെ വിട്ട് നിങ്ങളാരാധിക്കുന്നത്? ഛെ, നിങ്ങളുടെയും അല്ലാഹുവിനെ വിട്ട് നിങ്ങളാരാധിക്കുന്ന ബിംബങ്ങളുടെയും കാര്യം അധിക്ഷേപാര്ഹം തന്നെ! ചിന്തിക്കുന്നില്ലേ നിങ്ങള്? അവര് ആക്രോശിച്ചു: നിങ്ങള്ക്കെന്തെങ്കിലും ചെയ്യാനാകുമെങ്കില് ഇവനെ അഗ്നിക്കിരയാക്കുകയും ദൈവങ്ങളെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുക.26
1 വിശദീകരണം കാണുക
26. ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിയവര് ദൈവങ്ങള്ക്കുവന്ന ദുരന്തംകണ്ട് നിലവിളിച്ച് അട്ടഹസിച്ചു. ഏതു ധിക്കാരിയാണിത് ചെയ്തതെന്ന് ചര്ച്ചനടത്തി. ഇബ്രാഹീം നബിയുടെ പേര് പൊന്തിവരികയും താന് ഹാജറാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. വിചാരണാവേളയില് ജനങ്ങളുടെ ചിന്താശേഷി തൊട്ടുണര്ത്താനായി അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: ഈ വലിയ ബിംബമാണിത് ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവുക. തെളിവായി അതാ മഴു അതിന്റെ കഴുത്തില്. മാത്രമല്ല, പെരിയവനായ തന്നോടൊപ്പം ഈ കൊച്ചുകൊച്ചുദൈവങ്ങള് ആരാധിക്കപ്പെടുന്നത് പെരിയവന് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുമുണ്ടാകില്ല!.. ഇബ്രാഹീം നബിയുടെ ചിന്തോദ്ദീപകമായ സംസാരം ഒരുവേള അവരെ പിടിച്ചുനിര്ത്തി. ബിംബാരാധന തികച്ചും ബുദ്ധിശൂന്യമാണ് എന്ന് അവര്ക്ക് തോന്നി. പക്ഷേ, വീണ്ടുമവര് പഴയ ചിന്താഗതിയിലേക്ക് മടങ്ങുകയും ഇബ്രാഹീം നബിയെ അഗ്നികുണ്ഡത്തിലിട്ട് കരിച്ചുകളയാന് തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇന്നെത്തെ തുര്ക്കിയില്പെട്ട ഉര്ഫ എന്ന സ്ഥലത്ത് ഈ സംഭവത്തിന്റെ ചില ശേഷിപ്പുകള് ഇന്നും കാണാം.
قَالُواْ مَن فَعَلَ هَٰذَا بِـَٔالِهَتِنَآ إِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ ٥٩
قَالُواْ سَمِعۡنَا فَتٗى يَذۡكُرُهُمۡ يُقَالُ لَهُۥٓ إِبۡرَٰهِيمُ ٦٠
قَالُواْ فَأۡتُواْ بِهِۦ عَلَىٰٓ أَعۡيُنِ ٱلنَّاسِ لَعَلَّهُمۡ يَشۡهَدُونَ ٦١
قَالُوٓاْ ءَأَنتَ فَعَلۡتَ هَٰذَا بِـَٔالِهَتِنَا يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ ٦٢
قَالَ بَلۡ فَعَلَهُۥ كَبِيرُهُمۡ هَٰذَا فَسۡـَٔلُوهُمۡ إِن كَانُواْ يَنطِقُونَ ٦٣
فَرَجَعُوٓاْ إِلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ فَقَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ أَنتُمُ ٱلظَّٰلِمُونَ ٦٤
ثُمَّ نُكِسُواْ عَلَىٰ رُءُوسِهِمۡ لَقَدۡ عَلِمۡتَ مَا هَٰٓؤُلَآءِ يَنطِقُونَ ٦٥
قَالَ أَفَتَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَنفَعُكُمۡ شَيۡـٔٗا وَلَا يَضُرُّكُمۡ ٦٦
أُفّٖ لَّكُمۡ وَلِمَا تَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ ٦٧
قَالُواْ حَرِّقُوهُ وَٱنصُرُوٓاْ ءَالِهَتَكُمۡ إِن كُنتُمۡ فَٰعِلِينَ ٦٨